We hadden weer eens zin in een strandwandeling met Amicootjes datum geprikt en iedereen gevraagd of ze mee wilden. En dat werden er toch nog aardig wat, namelijk. Moeder overste Bounty, Dona, Biker, Benga, Bufera, Bonk, Zita, Dolce met haar maatje Gabbana, Tino, Aradon, Blubber, Ziggy en Melany. Jammer genoeg zat het weer niet mee het was koud guur en nat. Maar dat mocht de pret niet drukken, we zijn tenslotte honden mensen en de honden zaten er ook niet mee die hadden het veel te druk met elkaar. Wandelen met een grote groep is heel leuk en erg boeiend om naar te kijken. Op het teken hondenlos zie je zoveel verschillend gedrag. De een zet een ander op zijn plek, de ander gaat verstandig zijn eigenweg, een volgende wilt erg leuk gevonden worden gaat onderdanig aandacht vragen en moet dat meestal met een snauw bekopen. Weer een ander zoekt naar de bekende honden en mensen en is helemaal gelukkig als hij/zij die gevonden heeft. Mooi om te zien en ook best wel spannend het blijven honden. Maar het ging op grauwen, snauwen en wat duwen na gewoon goed. Het was grappig om te zien dat de meeste nest genootjes elkaar toch opzochten. Bonk en Zita liepen heel leuk te spelen. Dolce hield het bij haar vertrouwde maatje Gabanna. De puberbroers Tino, Aradon, Blubber en Ziggy zochten elkaar vaak op om de rangen te bepalen. Tino wilde alleen maar erg aardig gevonden worden, dat was wel anders in het nest en zijn broers maakten er dan ook (mis)gebruik van. Bufera had geen nestgenootjes maar natuurlijk zijn Bounty, Benga en Biker heel vertrouwd voor haar en als ze die zag was ze helemaal blij. Voor Melany is Biker nog steeds erg vertrouwd en die twee vonden het ook helemaal leuk om elkaar tegen te komen even lekker spelen. Dona en Benga zochten elkaar niet op die waren allebei veel te druk om alles te regelen. Van Benga zijn we dat wel gewent maar van Dona stonden we wel echt even te kijken. Ze heeft de kaas nooit van haar brood laten eten maar vandaag gedroeg ze zich echt als een van de oudste. Dit regelen, die op zijn plek zetten..wat een zelfverzekerdheid. En moeder overste Bounty die moest natuurlijk ook regelen, maar liep vooral te genieten Bounty vindt zo'n grote groep altijd een groot feest.

Na ongeveer een half uur hadden ze allemaal hun woordje wel gezegd en kwam er rust in de groep ze gingen de baasjes weer wat meer opzoeken en wat rustiger tegen elkaar doen, het beloofde een geslaagde wandeling te worden. Maar toen kwam er een domper op. Er kwam een mevrouw met een klein hondje ons tegemoet lopen en ze liepen heel dapper en het hondje heel zelfverzekerd onze grote groep Cane Corsos in. Het leek in eerste instantie goed te gaan. Maar waarschijnlijk vond Benga het hondje toch wat te dominant in 'haar' roedel en duwde het hondje om. Op zich niks mis mee maar toen kwam de rest haar helpen en wilde Benga niet meer loslaten. Gelukkig pakte iedereen snel een hond en maakte Marlies Benga's bek open wat gelukkig makkelijk ging dus echt heel vast had ze niet. Het hondje vluchte de zee in. Het baasje stond heel verschrikt langs de kant en Tineke, Rick en Marlies haalden natte voeten om het hondje uit de zee te halen. Het hondje wilde natuurlijk niets van hun hebben na zo'n grote schrik, gelukkig lukte het Marlies om een riem om haar koppie te doen en kon het hondje aan het baasje worden overhandigd. Zoals het er uitzag had hondje behalve een hele grote schrik, wat schaafwondjes en een nat pak er niets aan over gehouden! Gelukkig want wat waren we allemaal geschrokken. Ook al is het in hondentaal allemaal te verklaren mijn teleurstelling in Benga is groot. We weten dat ze een pittige tante is maar dit heeft ze nog nooit gedaan, klinkt cliché maar is wel de waarheid anders had ze niet meegewandeld. Ze heeft dan nu ook haar glazen ingegooid voor Benga geen wandelingen meer met een grote groep. We hadden nog ons adres aan de mevrouw gegeven en gezegd dat ze naar de dierenarts moest gaan. We hadden gisteren al een telefoontje verwacht maar hebben nog steeds niks van haar gehoord. Op zich een goed teken maar we vinden het wel erg jammer dat we haar nummer niet hebben om te vragen hoe het gaat.
Dat was een grote domper en met nog de schrik in onze benen zijn we verder gaan wandelen. De wandeling ging weer op dezelfde manier verder. Spelen, rangen bepalen alleen Benga kon niet meer regelen die zat aan de lijn. We hebben het wat korter gehouden vanwege 3 mensen met natte voeten, schrik en 4 pubers die toch nog kwetsbaar zijn.
Al met al hebben we aan het begin genoten, heerlijk om ze allemaal weer te zien. En betreuren we Benga's actie. We hopen dat jullie allemaal ondanks dat toch een leuke middag hebben gehad. We willen jullie allemaal bedanken voor jullie komst!
De foto's zijn door het slechte weer helaas niet goed gelukt. We delen er toch maar een paar. Als er nog mensen zijn die wel goede foto's hebben graag mailen;-)

Bounty helemaal in haar element;-)