Amico del Petto Lira di Benga
 
31-05-2011
Kip, ik heb je!
21-04-2011
Lira in the sandpit gaat naar Wadi Shahtan

In het begin toen wij in Oman op pad gingen is Lira al eens een dag met ons mee geweest het land verkennen. Daarna lukte het niet. Of de auto zat vol, of de tocht die wij gingen maken was niet geschikt voor haar enz.enz.
Hier in Oman noemt met het Wadi tocht maken. Het woord Wadi betekent droge rivierbedding. Voorheen toen er nog geen wegen aangelegd waren op veel plaatsen gebruikte men de droge rivierbeddingen om door heen te rijden. Vandaar dat men het " op Wadi gaan"  noemt.
In bijna alle Wadi's bevinden zich dorpen.

Shahtan( uitspeken als Zagtan) is een hele grote wadi met veel mogelijkheden wat betreft kamperen. Je hoeft niet bang te zijn dat je dicht bij een dorp moet kamperen. Met een hond is dat wel belangrijk omdat men over het algemeen zeer, zeer bang is voor honden.

In de auto heeft Lira  de hele achterbak tot haar beschikking. Op de autosnelweg ligt ze achterin te pitten. Zodra we off-road gaan rijden gaat ze staan om mee te koekeloeren.
We gingen met mensen die ook van honden houden en vooral de kinderen vinden het erg leuk.

Zodra we een kampeerplek vonden mocht ze vrij rond lopen. De jongens gingen hout zoeken voor een kampvuur en Lira , die gek is op stokken, was er als de kippen bij om ook met stokken te lopen slepen.
Er lagen geen dode geiten en er liepen ook geen kudde met geiten dus zij kon vrij rond struinen waar wij kamp opgemaakt hadden. Vanuit Nederland had ik speciaal voor de avond een halsband mee genomen met lichten erop. Erg handig omdat het dus aardedonker is als de maan klein is en een zwarte hond is helemaal niet meer te zien. Wij hadden een mat meegenomen voor haar dus ook zij had een eigen plek buiten.
Na het eten ging ze voor een uur de achterbak in, ramen open en uitbuiken. Dit kwam uitstekend uit zodat wij rustig konden eten en haar niet in de gaten hoefden te houden.
Bij het kampvuur moest haar even duidelijk gemaakt worden dat ze niet meer aan de stokken mocht komen die al op het vuur lagen. Uiteindelijk begreep zij het.

Wij slapen zelf altijd buiten op kampeerbedden. Lira had de achterbak tot haar beschikking. Deken en hondenmatras erin, Lira erbij ,deur dicht, wat ramen open. Wij denken omdat wij pal naast de auto sliepen (goede windvrije plek) en Lira ons kon zien dat alles zo geaccepteerd werd. Wij hebben haar de hele nacht niet gehoord.

Om 6 uur 's morgens uit de achterbak voor de hoge nood en daarna er weer in. Wij nog even verder pitten. Echt een succes vond zij dat niet maar er was geen keus voor haar dus dan leg je,je er maar bij neer , letterlijk en figuurlijk.

Nadat wij de kampeerplek afgebroken hadden reden wij verder in dit gebied. Om te lunchen vonden wij een plek met water. Er waren enkele diepe water poelen en de jongens gingen er in zwemmen. Wij zaten aan de andere kant van deze " weg " (grof grind track door de bergen heen), onze wadiflappen op te eten (bijnaam voor ons arabisch brood).
Lira wist er niet goed raad mee, een deel van de groep aan de ene kant van de weg en de anderen aan de overkant. Haar oplossing was op en neer rennen om de boel in de gaten te houden. Ondertussen nog de bal uit het water halen, zo raak je, je energie wel kwijt.

Wij hebben het geprobeerd om een weekend met haar op wadi te gaan dus als het koele seizoen aanbreekt weten wij wat we wel en niet kunnen met haar en kan zij mee als het mogelijk is. Nu is het te warm, voor haar en voor ons. Hoog in de bergen kan het nog wel zo af en toe in de zomer dus dan gaat zij zeker mee.

Wij gaan zoveel mogelijk met haar naar het strand elke dag, kwartiertje rijden vanaf ons huis en zij geniet met volle teugen. Veel bekijks als zij aan het apporteren is. Op het moment lopen wij rond 06:45 uur in de ochtend omdat het vrij snel warm wordt dus dan is het nog te doen. Overdag is zij aardig rustig en als het koel wordt einde middag gaan wij weer op stap. Toch kan zij er erg goed tegen de warmte.

Wij hebben een oorprobleem gehad en uiteindelijk de strijd gewonnen. Onder narcose zijn haar oren bekeken. Ik had het idee dat er wat was maar de dierenarts kon onmogelijk in haar oren kijken. Als ik haar niet stevig vast hield beet zij van zich af. Dit wilden wij niet. Het was een drama om oordruppels in te doen. In het begin hielden wij haar met twee mensen vast en nummer drie druppelde. Door vasthoudend te blijven en zeer duidelijk toe te spreken, goede beloning er achter aan lukte het mij eindelijk om het alleen te doen. Nu weet zij dat er geen fratsen uitgehaald mogen worden. Als zij het flesje alleen maar zag begon zij al door de kamer te racen. Wij hadden het idee dat haar oren toch echt veel pijn hebben gedaan. Nu krijgt zij 1x per week een vloeistof in het oor om de boel soepel te houden, en dit gaat zonder problemen. Zij krijgt wel een goede beloning, voor wat hoort wat in dit geval.

Laatst zwommen wij ergens anders en heeft zij haar achterpoot aan de rotsen opengehaald, diepe snee en die moest helaas gehecht worden. Dit kon dan weer zonder narcose bij haar. De dierenarts was onder de indruk van haar dat ze toch kalm bleef staan bij mij. Hij vergeleek het met de orensessies die hij gehad heeft met haar!! Voor Lira zal die snee wel peanuts geweest zijn.

Lira in de sandpit gaat op 't moment erg lekker en wij blijven genieten van die kleine heks.
05-02-2011
Lira in de Sandpit

Even laten weten dat Lira nog steeds in Oman woont en 't goed doet.
Gelukkig op 't moment geen klachten. 

De loopsheid zijn we goed door gekomen en geen " waddihonden"  (wilde honden) op de stoep gehad. Wel een Leonberger die we tijdens de wandelingen in de gaten moesten houden. Met een stok (die hoefden we er alleen maar tussen te zetten) en dan wisten Jut en Jul 't al en zeer duidelijke  en LUIDE commando's werden zij bij elkaar vandaan gehouden. En ook deels nog om de beurt aan de lijn. Madam zelf kon ik ook niet uit het oog verliezen want dat werd opeens een kleine sloerie die in iedere reu, ook de gecastreerden, een goeie partij zag.  En nog steeds vinden de Leonberger en Lira elkaar leuk alleen wordt Bommel nu bij tijd en wijle uiteindelijk wel de wacht aangezegd. Het is nu wel weer wat meer relaxed wandelen zonder dat je bang hoeft te zijn voor het ontstaan van pups met een zwarte zachte mat als ondergrond en lange plukken blond en bruin haar her en der. (kan mij niets anders voorstellen bij deze combi!!)

We hebben zo af en toe weer wat warme dagen en dat merken we bij het wandelen en spelen. Het strand konden we ook weer opzoeken in januari, daar geniet zij met volle teugen van. Zwemmen en apporteren, zij krijgt er niet genoeg van. Ook heeft ze een rubberen frisbee van Kong die niet aan gort gebeten wordt. We hebben haar nu zo ver dat zij hem terug brengt, gaat zitten en dan op commando het kleffe ding in onze hand los laat. Vooral het eerst zitten is moeilijk voor haar ,maar ze weet wel dat dat de goede volgorde moet zijn en niet die van baas buk maar en pak 'm zelf maar op.

Eind februari gaan wij weer een  cursus met haar doen, die wordt gegeven door een Canadese trainster die ook de honden van de politie hier in Oman traint. Haar cursus is er een waarbij wij spelenderwijs met tunnels, lage hekjes, etc de gehoorzaamheid ook meenemen. Ik heb er zin in en voor Lira is 't goed want je moet wel op een consequente manier blijven schaven aan haar anders neemt zij een loopje met je. Ze blijft een hond met een sterk karakter.

We hebben in december de wereld kampioenschappen vuurwerk gehad. Nu is er Muscat Festival. Laten ze dan ook weer elke avond vuurwerk afsteken voor...... , jawel een maand lang. Het voordeel is dat het niet zo lang duurt  per avond als tijdens de wereld kampioenschappen en ik hoop eigenlijk dat zij er gewoon aan went. We negeren elk gedrag van haar tijdens het afsteken en doen net of we het niet horen. Eind februari kunnen wij zien of 't iets vooruit gang heeft gegeven.

Aan de gekke bekken op zn tijd kunnen we wel zien uit welke lijn zij is geboren!!!

"s morgens loopt er maar 1 waddihond mee, de rest komt uit Europa

Lulu & Lira mogen elkaar wel en vallen nooit naar elkaar uit.
Lira & Bommel

Rechts van ons een echte waddihond
 
21-11-2010
KEEP UPRIGHT LIVE ANIMALS

Eind september werd Lira als cargo getransporteerd naar het Sultanaat Oman in het Midden-Oosten. Gelukkig staat er op de buitenkant  van de speciaal op maat gemaakte houten krat: Keep upright Live Animals. Dus op hoop van zegen ging zij rechtop het transport traject in.
Lira is met ons mee gegaan omdat wij daar nu wonen. Van te voren hebben wij alles uitgezocht, dierenarts daar ter plekke gebeld en gemaild, de transporteurs  in Nederland suf gebeld omdat onze hond niet zo maar met de eerste en de goedkoopste transporteur mee gegeven wordt. Uiteindelijk een hele goede gevonden die zich goed kan inleven in de vragen en twijfels die jij als hondeneigenaar hebt. Komt er ook nog bij dat het geen klein hondje is dat getransporteerd gaat worden. Bij ons op de vlucht was al geen optie, boven bepaalde maten zit je vast aan cargo transport.

Vanaf onze vaste kennel werd Lira opgehaald. Wij zagen haar weer in Oman. Haar kist stond op een treintje van karretjes en werd zo het cargo gebouw uit gereden. Wij zagen Lira staan in het houten hok, geen geblaf, geen gegrom. Rustig, alert, alles opnemend in de omgeving. Toen zij ons in de gaten kreeg werd er gepiept.
Treintje werd naar de auto gereden. De Omani die haar ingeklaard had vroeg aan mij hoe houden wij haar tegen want als de deur open gaat springt zij eruit en zij staat hoger dan wij. Deze hond springt er niet uit als ik zeg dat ze moet blijven dan blijft ze waar ze op dat moment is. En ze bleef netjes staan, riem vast geklikt en eindelijk enthousiast begroeten .Helemaal door het dolle heen.
Ik dacht die moet vast haar behoefte doen maar dat gebeurde niet. Dus achter de auto in, deur dicht en mee naar....huis. Ze ging meteen liggen.
Er was ook nog een Canadese vrouw voor het ophalen van een andere hond en die was helemaal weg van Lira, wat een mooi ras. Laat zij nu de vrouw zijn die de honden training geeft hier in Muscat. Bovendien traint zij de Duitse herders voor de Royal Oman Police hier. Dus het was leuk dat ik haar nu ontmoette want ik had haar vanuit Nederland al wel gesproken.

Thuis aangekomen eerst water gegeven en daar heeft ze heel veel van gedronken, en een heel klein beetje voer gegeven. Vervolgens gewandeld en daarna de bench in waar haar bot en deken etc al in lagen. De bench hadden wij al meegenomen met het luchttransport. (De rest komt overzee) Wij hebben haar daarna niet meer gehoord.
Helaas geven wij haar geen rauw vlees meer omdat rauw vlees door het transport meer kans heeft op toxoplasmose. De dierenarts raadde ons dit ten sterkste af vanwege het warme klimaat waarin we ons bevinden. Er is maar heel weinig vlees uit Oman zelf, bijna alles wordt geïmporteerd. Nu koken wij wat vlees voor haar en verder zijn het brokken.

Volgende ochtend is zij mee gegaan met een groep andere honden. Dat was druk snuffelen en diversen begonnen te blaffen etc.  Ze bleef rustig en liet alles over zich heen komen. Nu wandelen we ongeveer vijf keer met deze groep honden en heeft zij zo haar eigen plekje. Op 't moment is dat wat minder want zij zit tegen haar tweede loopsheid aan en loopt gewoon her en der te bekken dus ze wordt kort gehouden in slecht gedrag. Geen ruimte voor opstaande haren en rechte staarten.

Verder wandelen wij met haar op het strand. Dat gaat wat anders dan in Nederland. In Oman mogen de honden bij de wet niet loslopen, alles wat losloopt mag afgeschoten worden. Dit komt omdat er veel wilde honden zijn. Bovendien zijn de meeste Omani's doodsbang voor honden. Lira is hier geregistreerd met een Omaanse hondenpenning en wij zorgen dat zij altijd een halsband met de penning om heeft. Men weet wel dat een hond met een halsband om meestal een eigenaar heeft. Maar men neemt niet je hond mee om te kijken van wie die dan wel zou kunnen zijn. Bij het telefoonnummer zet men er ook altijd op dat er een beloning wordt gegeven voor terug brengen.  Hier patrouilleert de politie met auto op het strand en daar moet je geen confrontatie mee hebben. Wij hebben daar het volgende op gevonden. Lira heeft een lange lichte lijn aan de halsband met een drijver eraan. Zo heeft ze toch de mogelijkheid om te rennen en kan ik heel snel de lijn oppakken als de politieauto in 't zicht komt.
Op de eerste dag dat ik er wandelde stopte de politieauto naast mij en let op er werd het volgende gevraagd;" Is this a dog?" Ik antwoordde bloedserieus; "Yes she is a dog" . Volgende vraag;" So, it is a dog". Ik antwoordde weer; " Yes, she is still a dog". Helemaal onder de indruk waren zij. Men heeft dit soort honden niet hier en zeker geen zwarten. De wilde honden zijn meestal kleiner, licht gekleurd en wat slanker. (En vals en agressief) Ik heb nog even met ze staan praten, Lira netjes naast mij laten zitten en zij konden hun ogen niet van haar af houden. Met gevolg dat ik nu altijd begroet wordt en Lira wordt weer even bekeken.
Als wij op het strand zijn wordt er in het water geapporteerd en Lira geniet ervan om te zwemmen. Ook dat heeft veel bekijks.
Ook de politie te paard komen wij op het strand tegen en gelukkig reageert zij niet op de paarden! Heeft ze veel tijdens de Nederlandse wandelingen naar "moeten"  zitten kijken en mocht dan niet blaffen.
Achteraf ben ik heel blij dat er zoveel tijd in haar training is gegaan want daar heb ik nu heel veel profijt van.

Lopen wij hier 's avonds buiten en komen Omani's of Indiers ons tegemoet dan steekt men de straat over. Wij zijn er nu aangewend en zorgen dan dat zij goed dicht bij ons loopt om hen niet te confronteren. Gelukkig komen wij zo af en toe wel Omani's tegen die haar durven te aaien en het leuk vinden. Zij zijn meestal wel wat meer gewend. ('k Heb tegenwoordig een doekje bij mij om eerst die kwijlbek af te vegen , ze is en blijft onrein natuurlijk! Door de warmte hier is die productie wel verhoogd!)
Wij hebben ons erover verbaasd hoe rustig de hele verhuizing van Lira is verlopen. Het enige wat ons opviel was dat ze afgevallen was maar nu zit zij weer goed op gewicht. Verder hebben wij geen enkele gedragsverandering aan haar gemerkt. 't Enige wat zij doet als er een vliegtuig laag overvliegt dan kijkt zij meteen omhoog. 'k Neem aan dat zij nog wel weet wat dat  is.

Gelukkig hebben wij een hek om de tuin heen en heeft ze hier de ruimte om los te lopen. Ook bij ons huis zitten in het dal wilde honden dus ik hou haar altijd in de gaten als ze in de " tuin"  loopt.
Dit was weer even het leventje van Lira en dus tegenwoordig in "The Sandpit".
Meehelpen met uitpakken
Dagen was ik helemaal gek met het plakband
Samen zwemmen naar de dummie
Gooi dat ding, mens!
 
Weer opgehaald
Krijg er niet genoeg van..
Hoog in de bergen kwamen wij hen tegen en wilden zij met mij op de foto..
Op de top
  
Ik mag niet naar de rand lopen maar moet wel  zitten voor de foto
  
Staan er zomaar twee stoelen in de bergen
Omdat jij zit hoef ik nog niet te zitten!!
Altijd water bij ons
  
 
18-08-2010
Lira, net de pubers de deur uit hier en hebben we alle fases die we gehad hebben weer, Eigenwijs=de leeftijd. Grenzen verleggen=de leeftijd. Wat opvalt is dat ze veel waakser wordt. We dammen het in want dat geblaf de hele tijd willen we niet dus zo af en toe is 't gewoon klep dicht. Het dringt langzaam door, de aanhouder wint, wij in dit geval. Kortom we blijven maar consequent anders neemt zij het loopje ipv wij met haar. Het eist wel eens wat geduld maar het blijft de moeite waard. Het is een giga knuffel, die daar niet genoeg van kan krijgen. Gaat nog steeds op de rug liggen tijdens spel voor de oude labrador hier thuis terwijl die dat dus nooit voor Lira doet. Maar ja, Lira gaat dan ook altijd als laatste naar binnen dus ik denk dat ze zo langzamerhand wel moest gaan denken dat ze onderaan staat. En die ouwe van 11 jaar bekt haar zo tussendoor in 't bos toch nog af. 't Is wel een jaloerse heks want de stok voor Naira moet zij nog steeds hebben alleen nu bepalen wij wanneer dat goed is omdat die ouwe anders nooit es aan een spelletje toe komt. Ook met aanhalen wil ze als eerste en ook dan is ze de tweede die aangehaald wordt, ze went er al aan. Zolang onze lab niet aan geeft dat het voor haar niet meer hoeft houden we deze rangorde aan. Dus krijgt ze de voerbak ook als tweede. In 't begin moet je er aan denken en nu weten we al niet meer beter maar het geeft wel veel rust in de tent. In de kennel waar ze nog steeds één dag per week heen gaat zijn ze helemaal gek met 'r en zij met hen. Leuk om te zien hoe ze daar naar binnen sjeest. Gelukkig is ze ook blij als wij haar halen anders wordt het tijd om achter mijn eigen oren te gaan krabben.
Konijnen- en vossenholen zijn ook heel interessant en die kun je uitgraven, we beperken ook dat gedrag maar. Zo'n wandeling is dus deels ontspannend. De paardepoep laat ze eindelijk bijna altijd liggen dus dat vordert eindelijk. De paarden op de wandeling zijn heel interessant en volgens mij ook héél eng gezien haar reactie. Na elke ontmoeting moet ze even gek en wild rondrennen en toch er elke keer weer naar toe.
Is stapelgek op haar wekelijkse zalmkop en de visboer laat er een stukkie extra zalm aan zitten voor d'r! Over zalm gesproken, vorige week is ze de deur uitgerend achter een kat aan. Dat was schrikken en gelukkig geen auto op dat moment. De kat bleef staan en liet zich niet imponeren en haalde diverse malen uit. Uiteindelijk Lira met veel gefoeter van ons naar binnen omdat ze niet zomaar de deur uit mocht sjeesen. We zijn gewaarschuwd voor deze impulsiviteit!! Enkele weken geleden vloog er een luchtballon heel laag over de tuin, ze schrok zich helemaal wild en...scheurde naar binnen regelrecht de bench in. Blijft toch de veilige plek ondanks dat ze er alleen maar in ligt te slapen om uit te buiken.
We genieten van onze ouwe, het wijze rustige voorbeeld, en deze geweldige, gestoorde ondeugende mafkees!
twee keer per dag wandelen in 't bos
weer es even poseren
allebei vinden zij het suf-suf-suf
Lira ziet weer wat
Effuh bazen
Lira vindt ze interessant en óók wel eng..
..na de ontmoeting moet ze altijd even als een gek rondrennen
22-05-2010
Lira's visdag.

13-04-2010
Ruiken mag wel hoor, baas! Tja eten niet ... geloof ik?

Oh, ja weer even oefenen op afstand

Ja, loop maar verder die truc weet ik nu ook al

Deed ik vandaag goed, hè?

Samen poseren onder een héééle grote boomwortel

Voorzichtig het is nat...

...maar ik wil drinken
Gezellig samen ravotten!

Altijd ben ik alert...

....en hou dus alles goed in de gaten!

14-02-2010
"even" in de bench liggen

nog even liggen....

en dus nog steeds liggen...leuke variatie in die foto's van jullie

staan..zitten..staan Wat wil je nu??

Een hondeleven om van te kwijlen..

STAAN dus!

Zet mij maar een zonnebril op!

Oh, nee "laat" maar ik zie het al

21-12-2009
Zaterdag 12 december was Lira samen met mij de Sjaak. Even het A-gevorderden examen doen. Het regende lekker in die week dus we keken er wel naar uit.
Maar de weergoden waren met ons, droog weer! Dat is voor Lira een pluspunt in gedrag want aan een natte ondergrond heeft zij een bloedhekel  (wie niet?? ) en dan gaan we bijvoorbeeld liever niet liggen.(zitten hoeft dan óók niet echt van haar) (we hebben 't nogal és dat zij bijna naar buiten getrokken moet worden als het regent om te gaan wandelen, zelfs als ze de hele nacht heeft liggen pitten)

Daar we dagelijks korte oefensessies tijdens de wandelingen hadden gedaan zaten de oefeningen er wel goed in. Na zo'n oefensessie speel ik meestal meteen met haar opgerolde sok. (Dit zijn oude sokken in elkaar opgerold en dicht geknoopt) Ze is er helemaal gek op en weet dat die altijd beloont na hard werken. Dat is ook het enige moment dat ze spelend tegen mij op mag springen. Verder doet ze dat bij mij ook bijna nooit.  (behalve in situaties waar zij onzeker is dan is dit haar gedrag om dat aan mij duidelijk te maken) Dit speeltje krijgt zij ALLEEN bij het oefenen en daardoor is zij er helemaal gek op!

De onderdelen die verplicht  zijn tijdens het examen waren: HIERKOMEN EN VOET- STAAN EN BETASTEN- HOND/HOND (gedrag t.o.v. andere honden)- BAAS/HOND. En dan de volgende niet verplichte onderdelen: VOLGEN- ZIT- AF- GEBIT Alles werd heel goed door haar uitgevoerd en zij had haar lintje dubbel en dwars verdiend. Er waren nog wat aandachtspunten voor de baas waar we bij de volgende cursus weer aan gaan werken.

Nu genieten we elke dag van de sneeuw alhoewel haar neus soms wel erg diep de sneeuw in gaat om een luchtje te kunnen ruiken. Bij een meter sneeuw wordt dat misschien wel  een probleem!
Nu wij zelf in het bos de reeenwissels kunnen zien krijgen wij ook een beter idee waar zij  elke keer haar neus voor langs de grond laat gaan!
Fascinerend om dat reukvermogen van dit ras te zien. Ook bij het verstoppen van dingen in het bos vind ze het altijd!

Dit is dus sneeuw, gek luchtje wel!!

Sneeuw of geen sneeuw, ik vind de stokken wel.

Dit is effuh schrikken!

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet!!

25-11-2009
Met Lira gaat het goed.
Ze hobbelt lekker de week door en doet dat al groeiende. Wij hebben het idee dat 't voer op 't moment in de kop gaat zitten daar die wat breder aan 't worden is. Haar gewicht is rond de 34 kg.

Genoeg om mij in een aanloop naar iets plat te krijgen zoals dat laatst gebeurde, uiteraard totaal onverwachts, ik eindigde in de modder. Het was wel lachen voor degene die er bij stond. Nu zijn we er wat meer op bedacht dat tijdens een praatje zij er genoeg van heeft en de kuierlatten met aanloop neemt.

Die aanloop wordt altijd genomen bij het zien van een kat, het schuim staat op de bek. We dachten nog we leren haar het woord poes of kat niet dan kunnen wij misschien dit diersoort ongemerkt passeren. Dus niet.... want madam gaat totaal door het lint.

Verder gaat ze naar de A-gevorderden hondentraining. Alles gaat daar wel aardig, alleen het volgen is moeilijker. Er zijn nogal wat veel konijnenkeutels op 't veld, helpt niet echt. En we hebben soms ook dagen dat we gewoon geen zin hebben in dat gemeut van die baas, hè ! Nu lopen we tijdens de wandeling veel bochtjes zoals het baasje van Aradon adviseerde en dat gaat wel beter. Ze weet dan nooit wat er opeens gaat gebeuren en moet dus beter opletten. We zullen zien hoe wij het er vanaf brengen als ze haar toets moet doen. We zijn er aardig relaxed over samen.

Naar anderen honden is ze over het algemeen sociaal en ook wel 'es onderdanig, dat verwacht je niet zo direct van haar. Alleen de éénjarige Sint Bernard was geen succes. Deze was tè groot voor haar om te bevatten dat het tot het hondenras behoort en dat je er ook mee kunt spelen. Het hap en snap gedrag werd steeds agressiever dus daar hebben we maar ingegrepen.

De hond had de grootte van een kalf of koe alleen daar staat ze bij het hek altijd mee te likken. Heel voorzichtig deden de koeien dit bij haar en uiteindelijk likte Lira hen weer.

Spelletjes is ze gek op en vooral de zoekspelletjes. Buiten of thuis ze weet op het commando precies wat ze kan gaan doen en gaat vol overgave aan de zoektocht beginnen. Verder is ze gek op dennenappels die worden weggegooid of geschopt, we hoeven het woord maar te roepen of ze komt er aan gescheurd tijdens de wandeling.

Ook neemt het snuffelen toe en vinden de niet gecastreerde reuen haar ook steeds leuker dus Big Mama is watching her!!

Het spelen met haar huisgenoot de labrador gaat goed en gebeurd steeds vaker. Sinds de lab op pijnstillers zit is er een andere hond ontstaan. Eén met plezier in het leven. Voor allebei dus heel fijn.
Tijd voor spelen

Let op straks heb ik die bal weer!

Vermoeiend die oude hond om mij heen!

Ik en mijn haan

Ennuh.. wat heeft u??
Nou moe, wéér moe!

Slapend over mijn haan waken!!
Zucht!!

Alwéér ik met mijn haan en.... met Naira

13-10-2009
Lira woog op 6 1/2 maand 32 kg. Geen idee of ze met de rest van het nest mee gaat qua gewicht of ook op dat vlak eigengereid is.
Lira doet het goed. Met goed doen bedoelen we het puberen. Dat doet ze erg goed. Niet meteen meer zitten. Zeker ook niet meer komen, 't liefst helemaal niet komen. Soms vragen wij ons af of er wel echt een hondentraining gedaan is en of we soms dromen dat we elke week op dat grasveld kunstjes staan te doen... (En daar is ze véél meer geinteresseerd in de konijnenkeutels dan mijn gezeur om te oefenen om gehoorzaam te worden) En opeens heeft ze er dan weer és zin an en gaat ze er weer helemaal voor. Rare honden die Crazy
Corso's....
En toch vinden wij haar nog steeds leuk...

Leuk die balonnen, vooral die groene

Op de puptraining geleerd, ze moeten knallen..
Valt tegen die laatste vier, die  eerste ging zo lekker snel kapot.
05-09-2009
Lira doet het goed. De poot lijkt goed genezen. Ze is weer volop aanwezig. Speelt veel met Naira wat erg leuk is om te zien. Beiden lijken er plezier in te hebben.
In het bos rent Lira geregeld met volle vaart op Naira in en wordt er weer even op z'n Lira's gebekt. Gewoon een klein viswijf is 't dan!
Naira houdt altijd afstand en Lira loopt voorop. Is Lira aangelijnd dan komt Naira wel dichterbij. Je ziet ook aan Lira's gedrag dat ze altijd de eerste wil zijn. Bij 't naar binnen en buiten gaan zorgt ze dat ze nummer één is. Ze zoeken dat dus samen uit.
Vandaag puptraining gehad op de volgende pupcursus.
Ondanks haar gemiste drie weken had ze er wel zin in. Dus dat maakt het wel leuk. Je ziet nu je al een tijdje bezig bent met "het opvoeden" en dat sommige dingen steeds makkelijker opgevolgd worden. Er is duidelijk meer concentratie.
Zo af en toe een puberdag ertussen door om even de grenzen op te zoeken. Komen wanneer je zin hebt en dan wel steeds even kijken naar je of je niet doorloopt. Op zulke momenten heeft ze écht een giga brutale bek. (Errugh leuk om te zien!!!!)
We beginnen ondertussen een klein bos thuis te krijgen. Er worden elke keer stokken meegenomen uit het bos. Ze loopt er rustig 20 minuten mee in de bek. De dierenarts heeft geen problemen opgeleverd ze loopt gelukkig weer rustig mee naar binnen voor het wegen. Ze weegt nu 29,10 kilo en zal nog wel steeds de lichtste van het nest zijn. Ze doet het goed, deze "kleine" heks.

Het touw meegenomen naar Naira's mand
Het begin van 't volgende touwtrekken
Voorlopig heeft Lira het touw
Het ruikt weer ès interessant
De kip, Het enige speeltje dat Lira NIET van Naira afpakt. En
Naira weet dat héél goed, uitdagen maar...
Ik wil jou effuh niet meer zien vandaag!!
24-08-2009
Lira breekt een teen

Vorige week dinsdag einde middag tijdens de wandeling liep Lira opeens mank toen ze "hier" moest komen. We hebben het aangekeken maar vertrouwden het niet. Er was niet iets gebeurd wat ons aan het denken zette .Maar ja ze racet zo af en toe wel als jonge hond tussen de bomen door in het bos. We vermoedden dat ze ergens achter is blijven haken. Maar we hoorden geen gejank ofzo van haar.
Dus woensdagochtend naar de dierenarts. Die wilde zekerheid hebben en een foto werd gemaakt. (Een giga worsteling op zich!!!) De buitenteen van haar linkerachterpoot bleek gebroken. Enige mogelijkheid was intapen als ondersteuning. Men doet dit net als bij mensen. Er werden geen pijnstillers gegeven omdat dan de kans bestaat dat ze weer te wild wordt omdat ze het minder voelt. Mooie kap om ter voorkomen van sabbelen, aftrekken etc. van de tape. Door de kap bleef ze dan stokstijf staan en als we haar bij de band pakten liep ze weer mee. Ze was echt zielig en je merkte ook dat ze pijn had. Bij het "wandelen" (lees: hinkepoten) de hoek om om op het gras de behoeftes te doen en weer terug was het continue commanderen dat ze eraf moest blijven. Elke keer een koekje erin als ze er weer af bleef. Thuis meteen kap om en dan was het weer blijven staan. Zitten vond ze sowieso al niet prettig meer. Ik forceerde haar om te gaan liggen omdat staan en zitten niet bevorderlijk waren. Met wat praten, aaien en koekje lukte het ons dan dat ze rustig bleef liggen. Helaas moest ze ook in de bench de kap om. Na enkele dagen wendde de kap en werd ze er steeds makkelijker mee. Tussendoor weer na de dierenarts om tape te wisselen om smetplekken tussen de tenen te voorkomen. De achtste dag weer terug. Tape is er toen afgebleven.
Ze loopt nu weer beter. Echte wandelingetjes zijn we gisteren weer mee
begonnen. Nog steeds kort vergeleken bij het half uurtje dat we steeds
liepen. Helaas is ze nog steeds aangelijnd. Af en toe probeert ze helemaal uit haar dak te gaan maar elke keer is daar voor haar weer het einde van die ellendige lijn.
We zijn er voorzichtig mee. Ze mag van de dierenarts onder geen beding gaan lopen naar een blessure. Dit omdat ze nog zo jong is en kan haar dat later parten gaan spelen bij haar poten.
De kap draagt ze nog steeds buiten omdat ze anders te wild wordt en alle kanten op racet. In de bench ook nog de kap om omdat er anders aan de poot gelikt wordt. Er zitten toch ondanks alle voorzorgen wat rode plekken tussen de tenen en die irriteren haar.
Misschien proberen we deze week weer even te zwemmen, als verkoeling.
Hopelijk hebben wij de volgende keer weer een "normaal" Lira verhaal!! (Voor zover dat kan met deze kleine eigenwijze  heks)
Lira speelt weer een beetje
Zitten gaat steeds beter
Samen wat lekkers eten
Samen in de kap kan óók
Lekker smerig wachten op eten en dan mag die kap óók weer af!!
Echt wel zielig.

Normaal word je moe van jezelf maar nu helemaal!!!

Zúúúúúchtttttttttttttttt....

Ook een hondeleven is soms héél teleurstellend!!
Net daarvoor hadden we nog zoveel plezier.
't Ruikt goed..

Als er toch geen .......

.....stokken waren

Omdat ze zó goed kunnen blijven zitten...soms

Laat maar weten als je weer wat interessants voor mij hebt.

Deze gaat mee naar huis.
13-07-2009
Lira doet pupexamen

Afgelopen zaterdag mochten we opdraven om negen uur. Dat was vroeg op zodat
er al wat van het eten gezakt was. We hebben de helft gegeven. Toch werd het
overgeven op het veld. De eerste oefeningen gingen goed. Daarna werd
iedereen individueel getoetst met zijn hond. Lira is de jongste van de
groep.(Allang niet meer de kleinste!!) De rest is 6-9 maanden. De cursus was
al begonnen toen Lira zes weken was dus wij zijn later ingestroomd.
Wonder boven wonder deed ze alles wat ze moest doen. ( ook tussendoor gewoon
plassen en poepen op het examen) Normaal doet ze altijd even een ererondje
bij het "hier komen" vandaag besloot ze direct te komen. Leuk voor de
verandering en grote verbazing bij de groep incluis mijzelf .
Ik liet teveel tanden zien dat was het enige echte minpuntje. Zelf vind ik
dat wel handig als ik vrij rond het gebit kan kijken bij een eventueel
dierenarts bezoekje. Je moet dus alleen de zijflappen optillen.
Bij de "diploma uitreiking", jaja, zo heet dat, óók voor pups begint het
vroeg, kwam de kleine heks als beste uit de bus. Met 93 punten verdiende zij
onder de pups het zo fel begeerde roze lintje. Zij keek nog even arrogant
naar mij zó van zo doe je dat, baas!! Op de trainingen en het proefexamen
doet ze sommige dingen gewoon niet maar nu dus even wel. Deze lessen heeft
ze geleerd op naar de volgende!
Kijk mij nou!
'k Heb er even zin in dus luister ik
Lira blijft wel in de auto, het regent buiten weer 'es
06-07-2009
Deze foto's zijn van vanmiddag en niets geen gespartel meer!! Ze zwemt als een tierelier, het is zo lachen!!
Rechts zwemt uit haar zelf Lira met Naira mee
Gelukkig is Naira nog iets sneller
Ook deze keer probeer Lira het van Naira af te pakken
Lira haalt haar eigen dummy op

05-07-2009
Gisteren een poging gewaagd om Lira te leren zwemmen. Het water is al wel vertrouwd.  Op 'n gegeven moment haar bij de halsband gepakt en in dieper water haar in rondjes om een van ons heen getrokken. Dan weer loslaten en terug laten zwemmen. Volgende stap met de kaasjes voor de neus zelf laten zwemmen. En ja, ze had het door. Eerst nog veel gespartel. Uit zichzelf zwom ze steeds verder. Vervolgens de dummy weggegooid en ook daar ging ze achteraan.
Je ligt helemaal in een deuk als je zo'n jonge hond ziet zwemmen.
Vandaag weer gekeken of ze 't echt wel leuk vind. Dummy in het water gegooid en hup daar sprong ze zo van de kant de plas inen....zwemmen. De eerste keer met veel gespartel maar je ziet haar nu rustig zwemmen en geen gespetter meer.
Gevolg is nu wel dat Naira een meezwemmer heeft. Op 'n gegeven moment zwom Lira op Naira's rug mee. Ze was echt niet meer te stuiten en zwemt als een tierelier.
Ook met andere volwassen honden zwemt ze mee.
We zagen haar zelfs in het water een poging wagen om Naira's dummy af te pakken. De kleine heks.
Het afdrogen was trekken, bijten aan de handdoek maar daar blijft ze nu
rustig bij staan en vindt ze het zelfs  heerlijk als de kop en oren worden
gedroogd. Da's wel zo lekker rustig.
Vandaag nog even laten wegen, 2230 gram.
We gaan nu dus met beide honden een natte zomer tegemoet.
Lira's eerste echte zwempoging om de dummy op te halen
Poging om op de oren mee te zeilen in de wind
Daar gaat het waterkonijn
Moe maar altijd alert
Wachten op Naira om weer es stoorzendertje te spelen!!

Voor het eten zitten en niet zeuren...

2 juli 2009
Lira woog afgelopen maandag 2150 gram. Ze groeit dus lekker met de rest van het nest mee. Voor ons doet ze het goed.
Ze is lekker onderzoekend, ondeugend en ook heel makkelijk.
We hebben begrepen van Corine & Tineke dat haar manier van stoeien met Naira DE Cane Corso manier is. Bovendien was het goed te horen dat Bono net zoals Naira reageert op pups. Dus nu moeten die twee het maar uitzoeken. Ben wel zover dat het gestoei w.b. achter elkaar aanracen buiten mag en niet meer in huis. Weer iets nieuws  erbij om te leren..

Ze blijft heel goed uit de keuken, Naira's domein, we staan er echt van te kijken dat ze dat zo goed blijft doen. (zal allemaal wel veranderen met de puberteit)
Soms denk ik wel eens De Amico's zijn vergeten gehoorapparaatjes mee te leveren toen we haar ophaalden........Ze gaat soms ?cht niet zitten bij het oversteken. hoe vaak het ook herhaald wordt. En gaat ze eindelijk zitten dan kijkt ze mij zo aan van, ouwe zeur, jij je zin!! (Juist ja ik mijn zin)

Puples afgelopen week was een ramp. Zij had het warm, ik had het warm en laat het nou net warm wezen dus deed ze echt niet wat ze zou kunnen doen.
Volgende week een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Bovendien is er op het terrein zoveel te snuffelen dat al het andere direct oninteressant wordt.
(jammer dat er een lijn om het nekkie zit, moet er toch nog wat gedaan
worden) Het spelen met andere pups is erg leuk om te zien dat is toch wel iets wat ze mist op de puples. Leeftijdsverschil is te groot in haar groep.
En wat is ze groot vergeleken bij haar leeftijdsgenootjes, ze stapt bijna
over al de pups heen!

Vandaag voor het eerst een paar zwemslagen gemaakt in het meer. Ze begint nu ook zo van de kant af erin te springen.
Vandaag zag ik voor het eerst de nekharen omhoog gaan bij een andere hond die tegen haar gromde. Ze bleef wel onderdanig, nog wel....('t Was ook een onaardige hond..)
Tot de volgende keer!!
Nu kijk ik nog toe als Naira zwemt, nog wel...
Ook grote stokken moet ik afpakken
Kleine stokken pak ik sowieso af
Ik word er wel moe van
Het touw is toch meer van mij hoor!
Ik laat echt niet los....
Heeel soms ga ik op mijn rug liggen voor Naira
28-06-2009
We zijn op visite geweest bij Lira. Ze was nog even uit toen we aankwamen maar al gauw konden we haar begroeten en werden we enthousiast door haar onthaald. En konden we ook haar oude 'zus' Naira voor het eerst ontmoeten wat een heerlijk oude dibbes;-)
We hebben eerst heerlijk in de tuin gezeten waar Lira al wat ondeugd liet zien. Flesje afpakken van Naira op alles knagen;-)

Maar we hebben ook gezien dat ze al erg goed luistert als ze ondeugend is.
Daarna hebben we nog een wandeling gemaakt bij een prachtig meer, we zijn best jaloers op de omgeving waar ze woont;-)
Agnes probeert haar aan het zwemmen te krijgen het begin is er.
Wat valt daar in het water?

Aha die ga ik pakken
Tot aan mijn buik en niet verder hoor.
Momentje rust voor de foto.
En dit is dus de bedoeling denkt Naira zwemmen en apporteren. Lira kijkt voorlopig nog toe.
Goos en Agnes bedankt voor jullie gastvrijheid we vonden het erg gezellig en leuk om Lira weer te zien.
10-06-2009
Lira kwam vandaag op de puples voor het eerst los naar mij toerennen bij het hier commando!!!!!!!!!!!!!! Ik vond het zóóóóóó kicken!! Ik helemaal juichen! Ben al de hele tijd aan het oefenen en ja hoor het ging eindelijk!! In het bos komt ze elke keer naar mij toe dat wel en als ze denkt niet te hoeven komen loop ik door of ga achter een boom staan en dat werkt héél goed.
Ze doet al aardig wat commando's. Loslaten bij het spelen, zit, lig (moest ik verduidelijken zei te vroeg lig dus zij legde de link niet om uit zichzelf te gaan liggen, alleen met een koekje en het bewegen naar beneden. Dus daar werk ik nu extra aan) En op de zij liggen doet ze ook met een koekje.
"Hier" aan de lijn werkt aardig. Ik doe dat als ze zit en loop dan naar achteren en geef dan commando "hier". Ze blijft steeds langer zitten als ik wegloop bij haar. Blijft ook even zitten als de lijn afgedaan is. Blijft bijna altijd keurig zitten voor de voerbak en kijkt mij aan en dan bij "take it" staat ze op en valt aan.
Onderweg bij de paardenpoep in het bos leert ze "leave it" en dat gaat steeds beter al is de verleiding wel heel erg groot!!
Moet nu vanuit het rustig maken, aaien op de borst, ook langzaam de zijkant aaien en dan als volgende stap de zijkanten op tillen van de lippen voor tandcontrole. 
Het is zo leuk en ik heb eindelijk het idee dat er een klik begint te komen tussen ons. "t Is dus extra genieten dan! Ze is gewoon grappig en leert snel alhoewel ik denk dat dat pup eigen is.
't Is veel koekjeswerk nog maar dat gaat wel veranderen.
 
Groetjes voor allebei,
Agnes
05-06-2009
Dit wil ik hebben
Ooit was ik een zebra, tijdens de jacht ben ik gesneuveld
Uitgeteld....

03-06-2009
Met Lira gaat het goed. Het is hard werken met haar maar wel op een ontspannen manier. Ze leert snel en dat helpt wel. Volgens mij doen alle pups dat wel. Het is leuk om op de site de info van de andere nestgenoten te lezen want je herkent dan wel veel.
Puptraining was deze week vrij vlotjes. Vorige week was het een ramp. Geen aandacht. Wij hadden zelf die dag een begrafenis dus misschien was het gesleep wat teveel.
Op zich vind ik het niet erg als het niet goed gaat. Als er dingen zijn die ik niet goed aanpak dan hoor ik dat graag zodat ik mijzelf weer kan bijstellen.
Mijn stem moest aangepast worden en niet die hoge piepstem gebruiken. Sugarlee Hooper! je vergeet hoe je 't 10 jaar geleden ook alweer gedaan had!!
Mááááár het werkt wel bij die kleine heks.
Ook op aanraden van Corine het boek gelezen van "De vrouw die naar honden luistert" en daar de logische benadering van gaan toepassen. HET begint zijn vruchten af te werpen.
Het is zó leuk om te zien als ze dingen begint te snappen en dus te doen.
De etensbak is geen aanvalluuuuhhhh!! meer. Nu blijft ze netjes zitten en kijkt naar mij en bij oké mag ze bikken.
Ze werd op het schrale af dus wat meer gaan voeren en dat verbetert het taillelijntje wel. (normaal is 't andersom geloof ik)
Met onze lab is 't toch nog niet helemaal vriendjes. Het probleem is ook dat er geen rust voor die ouwe is. We gaan nu de keuken als verboden terrein instellen voor haar zodat de labrador rustig daar kan blijven liggen. Dat is beter in plaats van  Lira elke keer afzonderen in een aparte ruimte. We zijn net begonnen met het commando dus we zullen zien wanneer het begrepen wordt.
Het lopen zonder de lab gaat beter omdat Lira dan minder loopt te donderen. Maar we doen wel elke dag een wandeling samen met de honden want ook daar moet zij aan wennen.
Sinds vandaag heeft zij een slipketting. Op de puptraining moest ik zonder beginnen. Het punt is alleen dat ik meer stil sta dan loop dus dat schiet niet op. Daar kwam het lijngevecht ook weer bij (jaja het is 1,5 week helemaal weggeweest en wéér terug) en op de training vond men het beter om voor haar een slipketting te gaan gebruiken. Komt mooi uit want ik vind het niet zielig en bij de lab hoef ik eigenlijk nooit met dat ding te corrigeren.
Er komt bij dat de lijn zó strak gezet wordt door haar dat het een touwtrek gevecht wordt en mij werd geadviseerd omdat ten allen tijde een wedstrijd met haar te voorkomen. Vond ik ook wel een goed idee. Op een dag ben ik de loser en daar zit ik niet op te wachten.
Het water is ze nog niet in geweest al is 't elke keer wel kiele kiele, of te wel ze glijdt elke keer nog nèt niet het water in.
Plastic flessen zijn favoriet als speelgoed. Het is genieten om haar bezig te zien als ik speelgoed verstop en zij het moet opzoeken. Ik heb hard zitten oefenen op het commando los zodat ze alles wat ze heeft altijd los kan laten. Vooral naar aanleiding van het getouwtrek met 'r.
Ook voor de tweede keer op het bed van de labrador gepiest terwijl zij zelf al diverse malen op dat bed had gelegen. Ben er van overtuigd dat het dominantie gedrag is. Misschien dat iemand nog tips of ideeën heeft, via 't forum ofzo??
Ondertussen wegen we 1545 gram. De 12e week inenting zit er ook in, met een koekje voor je neus gaat alles lekker snel.
Op naar de volgende week.
18-05-2009
Afgelopen dinsdag haalde Lira een natte vacht. Onze labrador was net lekker aan het zwemmen om zijn bal op te halen. Dit gebeurde voor de derde keer onder zeer nieuwsgierig toeziend oog van Lira. Elke keer dat Naira eruit kwam om de bal te brengen sprong Lira enthousiast op haar af om direct  weer terug te springen vanwege het water dat uitgeschud werd. Deze keer zag Lira onze labrador langs zwemmen achter de grasrand. We vermoeden dat ze dacht dat het gras doorliep. Ze rent enthousiast op Naira af en weet dus niet dat er een lading water achter het gras ligt. Plons weg Lira!!! Helemaal koppie onder. Maar het instinct werkte goed, pootjes vooruit en al zwemmend kwam ze op mijn geroep de goeie kant uit.

Ik weet dat er misschien waterschrik door ontstaan kan zijn maar op dit moment heb ik keihard gelachen. Het was zóóó komisch om te zien.

Nu spelen we onderweg weer met de plassen om te zorgen dat ze toch op natuurlijke manier natte pootjes kan krijgen. Ze loopt namelijk om alle plassen heen.

Ze heeft werkelijk giga balen van nat weer. Bij regen kun je,je afvragen wie laat wie uit want dan is ze niet vooruit te branden. Zelfs de zielige piep trekt ze dan uit de kast. Helaas, het heeft geen effect.

Op de puples advies gekregen om ná de wandeling de hondelijn 5-10 min te geven om te spelen. Dit begint te werken, bij het gehang aan de lijn draai ik mij om met mijn rug naar haar toe en sta ik stil en komen we dus niet verder.

Afgelopen week nog een plas ongelukje omdat ik net te laat haar mee naar buiten nam. Maar echt uit zichzelf bij de voordeur zitten is nog niet in het systeem dus dat komt wel. Eén keer waren we thuis bij de voordeur aangekomen en draait ze zich plotseling om en begint aan de lijn te trekken. Ik mee rennen omdat ik al dacht dit is ongewoon dus geef maar toe. Racet ze als een speer naar haar vaste uitlaatplek en doet wat ze doen wil en toen konden we weer rustig teruglopen. Echt lachen zoals dat ging. Die oren die vliegen alle kanten op als ze rent.

Met onze lab speelt ze steeds meer en af en toe wordt ze afgestraft, weliswaar op een nog vrij milde manier. Maar dat gaat gelukkig goed.

De wandelingetjes waar ze los mag snuffelt ze en doet allerlei nieuwe indrukken op. Ze is niet bang voor alle honden die ze tegen komt maar haalt ook geen gekke streken uit, 't lijkt of ze iets voorzichtiger wordt. Maar we hebben haar nog voor geen hond op de rug zien gaan liggen.

Vandaag even mee naar het station het perron op. De aankomende trein maakte gigantisch kabaal. Ze deed stappen terug en toen íe stil stond ging ze er weer bij zitten, effuh verwerken en vervolgens ging ze weer staan kijken.

's Avonds is ze wel actiever maar als ze na de laatste uitlaat beurt op d'r matje gaat is ze ook knock-out en slaapt ze weer tot de volgende ochtend. We zullen és zien wat het gewicht morgen is op de weegschaal!
17-05-2009
Met dank aan Anita van eye dea.

12-05-2009
Vanmorgen naar de dierenarts geweest weegt nu 1065 gram.
Ik ben heel druk met haar in de zin van spelen, oefenen maar ze pikt alles heel snel op . Dinsdag hoorde ik op de puppyklas dat ik het liggen moest oefenen en vrijdag deed ze het voor het eerst met koekje zelf. Nu kan ze het vanuit de zitpositie al. Heel leuk, hoor.

Vanmorgen hier op de veemarkt en de gewone markt gelopen en dat doet ze heel rustig. Geen gepiep etc. Erg nieuwsgierig dat wel. Maar ik geef haar steeds de kans om even alles in zich op te nemen. Ze gaat dan heel eigenwijs zitten en kijkt het gene na wat net voorbij scheurt etc. Auto's kunnen nu al vrij vlak langs rijden, net zoals fietsen. En mensen die voorbij lopen is interessant maar niet vaak bedreigend.

Krijg heel veel reacties dat ze leuk of mooi is. En de meesten denken dat 't een boxer is alleen wel wat groot. Een cane... wat???... kennen de meesten niet.
11-05-2009
LIRA SLAAPT VERDER

Het is tot nog toe 's nachts een kleine slaapmuts gebleven. Alle nachten door geslapen en vannacht voor het eerst met de andere hond beneden in de woonkamer. Ook dat is haar gelukt zonder te piepen. Deuren stonden open voor het geval dat.. 7 à 8 uur per nacht redt ze tot nu toe.

De bench blijft een veilige plek.
Het is een kleine heks met veel energie dus dat past wel bij ons. Ze blijft op z'n tijd onze lab uitdagen. Gelukkig is zij al op haar plaats gewezen door de lab. Vandaag liep ze als een gek door de kamer te rennen en steeds langs de labrador die op haar beurt stond te wachten met een zwaaiende staart. En dan eindigt het met veel blaffen en wegrennen.

Buiten ook nog een knauw gehad van een andere volwassen labrador. Dit wordt een litteken voor het leven. Een kras en een lichte tandbijt erin. Gelukkig niet ernstig maar wel te zien. Ze ging duidelijk over de grens heen en wilde niet haar plaats bekennen na één keer goed waarschuwen. Hoe snel word je groot.

Ze moet af en toe tot rust gemaand worden anders gaat ze finaal door het lint. De bench is de ideale plek waar zij dan met een "rustig"speeltje heen gelokt wordt om weer tot zichzelf te komen.Als ze wakker wordt zit ze soms zo eigenwijs in de bench de boel te observeren, echt leuk om te zien. Als we buiten zijn dan wordt elke nieuwe indruk verwerkt door te gaan zitten. Daarna loopt ze dan wel weer verder. Ik sta er van te kijken dat auto's en fietsen langs kunnen racen zonder echte angst. We hebben het steeds een beetje opgezocht en 't werkt dat zij er aan gewend raakt. Als het teveel wordt gaat ze weer even rustig zitten.

Op enkele ongelukjes na wordt er hard gewerkt aan zindelijk zijn. We waren al weer bijna tien jaar vergeten hoe dat ook al weer was..........En wij maar als een gek haar de hemel in prijzen als de behoeft weer buiten op 't gras ligt!!

Afgelopen dinsdag naar de puples geweest waar we een aantal goede tips kregen. Het was leuk maar toch nog te lang en te vermoeiend dachten wij dus wat eerder gestopt. Maar de kleine Amico del petto kon wel zitten op commando dus dat was écht knap van haar.(voor zolang als het duurt!!) even grommen naar een grote volwassen rotweiler die gelukkig erg geduldig met haar was. Die komt in de toekomst nog wel és terug van een koude kermis als ze de kous op de kop krijgt van de één of andere dominantere hond.

De hondenriem is een groot feest maar niet heus. Als 't aan haar lag ging dié fabrikant zeker failliet. Dus daar knokken we nog mee.

AL EEN WEEK VERHUISD

Alles gaat gewoon verder. Er wordt gespeeld en er wordt geoefend. Oefenen met zitten en liggen . Voor een koekje wordt er veel gedaan. Zitten wordt uit haar zelf gedaan bij het aanlijnen voor 't naar buiten gaan. En voor het eten. Liggen doet ze sinds gisteren met behulp van een koekje. Het commando "los" gaat ook steeds beter. Dit naar aanleiding van haar drang om te winnen met het flostouw ipv spelen met het flostouw. Dus dit speeltje ligt in de kast tot ze goed los kan laten. Anders gaan we steeds een machtsstrijd met veel gegrom aan en daar zitten we niet op te wachten.

Vandaag voor het eerst echt gespeeld met onze lab en dit was echt leuk om die twee bezig te zien. Vanmorgen binnen en vanmiddag weer buiten. Ze heeft mazzel dat die ouwe zo geduldig met haar is.

Het bed van onze lab is 't lekkerste bed in huis. Vandaag hebben we daar wat verandering in aan proberen te brengen door haar bed ook wat zachter te maken. Het hielp vanavond kijken of 't morgen ook nog werkt.

Vandaag 10 minuten naar de kermis geweest met haar. En totaal niet onder de indruk. Echt niet bang.
We zullen zien wat de nieuwe week weer voor ontdekkingen in petto heeft!!

04-05-2009
Voor ons heel leuk om eindelijk Lira mee te nemen op zaterdag 2 mei. En voor Corine en Tineke weer afscheid nemen van zo'n klein schatje valt niet mee.
De autorit van ongeveer twee uur doorstond Lira fantastich, één keer gestopt om te plassen, wat netjes gedaan werd. En niet wagenziek, ook niet onbelangrijk voor zo'n klein ding!
Thuis was alles spannend. Gelukkig stond alles klaar dus de bench werd al snel de veilige haven. Op onze labrador reageerde zij venijnig, blaffen en grommen. Wij wijten dit maar aan onzekerheid. Onze labrador heeft tot nu toe nog niet vermanend gereageerd en tolereert de kleine bitch.
Meteen begonnen met het opletten op snuffel gedrag, en dus maar twee ongelukjes die dag.
Bij alles wat nieuw is en eng, vliegt ze de bench in, dus duidelijk HET veilige plekje in huis.
's Nachts in een kleine bench geslapen op de slaapkamer en ja hoor, niet wakker geweest vanaf 23:00 uur en doorgeslapen tot vanmorgen acht uur. Wij hebben vooral geen hoop op een vervolg en gaan er vanuit dat dit een foutje is....................
Vandaag 3 mei verliep ook goed. Overdag komt Lira na de slaappartijen de bench uit en verkent de kamer. Er is maar twee keer naar de labrador gegromd of geblaft vandaag dus dat neemt ook af.
Vanavond constateerden we gesnuffel en hup aangelijnd naar buiten en wat gebeurd er? Ze rent naar de uitlaatplek om te plassen, het was heel komisch om te zien. Het gaan zitten voor het aanlijnen (als er géén haast is) zit er al goed in, dat moet al wel geoefend zijn bij haar eerste thuis.
We zullen zien wat de tweede nacht brengt in haar nieuwe thuis.
23-04-2009
7 weken

 

[vorige]