24-12-2009
Leuk om al die verhalen op jullie site te lezen, sneeuwfoto’s zijn ook altijd zo mooi…..
Hier thuis hebben we ook allemaal genoten van het prachtige weer. En Ayden uiteraard niet minder. Hij rent als een soort hert door de sneeuw en steekt ook af en toe zijn neus diep in de sneeuw alsof hij zijn lenzen aan het zoeken is. Het is een koddig gezicht. Maar ook sneeuwballen omhoog gooien vind hij hartstikke leuk om ze dan vervolgens in zijn bek te vangen. We houden elkaar wel bezig zo. Zondagavond heeft Ayden mij ook bezig gehouden, typisch staaltje van ‘ken je hondentaal’. Toch was de situatie nieuw voor mij, het was net een raadsel. Ik zal je het raadsel voorleggen…..kijken of jullie het weten. Ik liep voor ons rijtje huizen langs en wilde de hoek omslaan . Om de hoek zag ik 2 mensen net hun honden losmaken om ze te laten spelen. Ze schrokken toen ze mij zagen, want ze dachten waarschijnlijk dat ze een goed moment hadden uitgekozen. De honden kwamen op mij af….uh Ayden af en ik kon Ayden nog net laten zitten om zijn riem los te maken. Ayden begon gelijk met grommen, dus ik dacht dat het kwam omdat het onpartijdig was, omdat ik zijn riem nog moest losmaken. Maar ook toen hij los was, deed hij lelijk tegen de ene hond, de andere hond kent hij, daar speelt hij wel vaker mee. Daar wilde hij nu ook mee spelen, tegen die andere hond bleef hij boos. Hij had zijn haren op zijn rug overeind staan, ontblote tanden af en toe, grommen en hij wilde die hond in zijn nek grijpen. Grijpen in de zin van ’ik ben de baas’. Zover kon ik het nog volgen, alleen op zo’n manier hadden wij het van Ayden nog niet eerder gezien.  Het werd me ook duidelijk dat het echt alleen tegen de Leonberger gericht was en niet tegen de andere hond. Hoe zouden jullie deze situatie inschatten? Die andere 2 baasjes vonden het geen punt, het was blijkbaar nodig, dus we lieten ze maar gaan. Inmiddels had ik door dat de Leonberger Bas heette en van die andere hond wist ik dat het een teefje was. Het begon me te dagen, maar nog begreep ik niet waarom Ayden lelijk deed. Want hij heeft wel vaker moeten knokken voor een teefje, maar dan nooit met grommen erbij. Toen gaf de eigenaresse van Bas me het antwoord. Bas was nog een puppy, tja…bij een Leonberger zie je dat niet zo en zeker niet in het donker. Hij was minstens zo groot als Ayden. Dus het rollenpatroon is doorgeschoven. Ayden is echt puppy af en is een volwassen kerel die de pup duidelijk maakte, dat hij toch echt de baas is. En zeker in combinatie met zo’n lief teefje erbij was dat blijkbaar ook heel belangrijk voor Ayden dat Bas dat duidelijk werd gemaakt. Bas mocht ook geen tel spelen met het teefje of Ayden kwam eraan. We zijn weer een Ayden-ervaring rijker zullen we maar zeggen. Wat vervolgens dan wel weer lastig is, is om Ayden mee te krijgen. Als je hem roept kijkt hij op en als ik dan zeg…’ga je mee’, dan kijkt hij weer naar zijn vriendin en vertrekt met haar alsof je er niet staat. Ik heb hem uiteindelijk in zijn nekvel kunnen grijpen en daar was hij wel van onder de indruk, hij duikt dan inelkaar. Vervolgens gaat hij ook netjes ‘voor’ en kan ik gemakkelijk de riem omdoen, terwijl het teefje er naast zit. Dus dan lukt het wel, maar het voor het zover is…..Verder gaat het prima met Ayden , de bult op de zijkant van zijn ribbenkast is bijna weg. Er zit nog een bultje zo groot als een kwarteleitje. Dus dat geneest mooi. Zijn hondenmand is ook helemaal ingewijd, al veranderd hij steeds het kleedje als ik het netjes heb neergelegd. Het moet rommelig liggen blijkbaar. Zo stevenen we weer af op de laatste dagen van het jaar en hebben we Ayden volgende week alweer 2 jaar in huis. Voor de kinderen is het ook ondenkbaar geworden dat hij er niet zou zijn, hij is niet meer weg te denken. Vooral voor Micha, die weet zowieso niet beter!
We wensen iedereen fijne kerstdagen toe en een gezegend 2010!
Groeten Kevin en Thirza, Dion, Demi, Noah en Micha

07-11-2009
Bedankt voor je felicitaties! Jullie ook gefeliciteerd met het hele nest!
Alles gaat hier zijn gangetje, Ayden z’n verjaardag gaat bijna ongemerkt voorbij. 2 jaar alweer!
In de herfstvakantie zijn we een midweekje naar Eurodisney geweest en uiteindelijk is Ayden naar onze neef geweest en heeft bij mijn schoonzus gelogeerd. Lennart heeft Ayden helemaal in de watten gelegd, hij heeft een paar leuke dagen gehad. En wij ook trouwens! We hadden al een eerder poging gedaan om Ayden aan Charlie te koppelen, maar echte vrienden worden het niet. Maar het ging helemaal niet onaardig zo in één woonkamer. De heren lieten elkaar wel met rust, af en toe even een grauw en snauw en dat was het weer klaar.
Gister ben ik rond 11.00uur met Ayden een lange wandeling wezen maken, samen met Hobbes en zijn baasje. Ayden is bij Hobbes geweest toen Ayden een pupje was, nu is Ayden 2x zo groot. Maar Hobbes is een dominante hond en wist Ayden goed te imponeren. Ayden laat Hobbes dan gewoon links liggen en speelt met andere honden. Het grappige is dat Ayden op zijn normale tijd ook weer bij de woonkamerdeur gaat zitten, terwijl hij er dus al uit geweest is. Dus die biologische klok kan je niet in war schoppen, Ayden weet het precies. Als ik rond de klok van 14.00uur op sta van mijn stoel, dan schiet Ayden ook overeind….we gaan! Niet dus….na een tijdje snapt hij dan wel, dat het niet gaat gebeuren.
We hebben ook een paar weken terug een slipketting gekocht en dat werkt beter zo. S’middags laat ik hem het meest uit en dan gaan we ook meestal voor de lange wandeling. En dat weet Ayden….hij trekt de hele weg naar het veld en als we echt niet gaan en een andere kant op lopen, stopt het trekken, totdat we weer evenwijdig lopen met het veld, dan begint het trekken weer. Hij is niet voor de gek te houden. Als ik dan een ruk aan zijn riem gaf, voelt hij alleen maar wat geaai in zijn dikke nek, dus hij keek niet eens meer om. Bij Kevin trekt hij niet, dan wordt er nooit naar het veld gelopen. Hij koppelt dat gewoon aan mij. Dat vleit ook wel, haha, bij mij is het blijkbaar leuker, want dan gebeuren er misschien wel heeeeele leuke dingen. Met die slipketting loopt het een stuk beter. Ik hoef ook niet echt harde rukken te geven, het loopt zo erg lekker.
Ayden heeft het ook eindelijk voor elkaar gekregen om achter een kat aan te rennen. Dat was nog nooit gelukt, maar nu liep hij los en de kat zat in het riet….Hij kwam uit het riet met flink wat krassen op zijn kop, dus hopelijk vindt hij katten nu veel minder interessant, haha. Ik heb hem goed ingesmeerd met jodium, hij zag helemaal groen, hihi.
Lennart heeft nog wat foto’s gemaakt van Ayden en 1 ook met Charlie erop.
Geniet van de plaatjes!
Groetjes Thirza en de rest

18-09-2009
Goed nieuws! De bult is aan het slinken en flink ook. Je ziet het nu ineens met de dag minder worden. Dus daar zijn we wel erg blij mee. Straks zit hij weer helemaal strak in z’n velletje.
We zijn inmiddels ook weer naar het hondenstrand geweest, de blauwwier is weg.
Ayden heeft al aardig wat stokken uit het water gehaald. En als er honden bij komen, moeten die even uitgebreid bekeken en besnuffeld worden, om vervolgens sprintjes te trekken met ze.
Het is altijd een feest als het echte speelmaatjes blijken te zijn.
De dames zijn tenslotte niet altijd gecharmeerd van zijn gesnuffel….kan me daar iets bij voorstellen….
Het hondenbed is inmiddels helemaal geaccepteerd, het is echt z’n plekje geworden.
Hopelijk is met jullie ook alles goed? Leuke vakantie gehad?
Wij tellen inmiddels af voor Eurodisney!

Groetjes Thirza

01-09-2009
Zoals je op de foto kunt zien is de bult van Ayden niet kleiner geworden, maar groter. Vorige week maandag werd hij ermee wakker en tussen de middag zat ik bij de DA met hem. Er is door 2 kennersogen naar gekeken en beiden kwamen ze tot de conclusie dat het vocht moest zijn wat is vrij gekomen. Ws doordat hij een verkeerde beweging in zijn slaap heeft gemaakt. Ze konden een harde knikker in het vocht voelen, dat is de bloeding die goed gestold is, dus dat was een goed teken. Dat vocht moet ook vanzelf weg trekken en dat duurt dus heel lang, helaas. Het is eigenlijk best wel een rot gezicht. Ik heb vorige week ook nog een bevriende DA van ons gemaild met deze foto en gevraagd wat hij ervan vond. Ook hij vond dat we Ayden’s lichaam de tijd moeten geven voorlopig om zelf te herstellen. Het scheelt dat hij geen pijn heeft, anders hadden we het meteen wel laten ‘leeglopen’. Die optie is wat hem betreft ook goed te doen, maar het geeft wat gedoe. Het moet open gesneden worden, dan een drain erin voor een paar dagen. Hij moet ook zo’n kap om en schoongehouden worden. Tja….wat is wijsheid. We kijken het nog maar even aan en als hij er last van krijgt dan is de loop naar de DA snel gemaakt. Hij is trouwens ook gelijk gewogen en hij is ruim 46 kilo. Mooie maat, toch? Hij was niet te dik en niet te dun, precies goed zeiden ze.
Verder alles goed met Ayden, hoor. We vinden hem allemaal wel zielig en iedereen die langs loopt ook. Maar Ayden speelt gewoon onverstoorbaar door. Bij conflicten rent hij er nog steeds op af, niet om mee te doen, maar om de kemphanen uit elkaar te drijven, de boel sussen. Dat is zo’n lief gezicht. Wat een minder lief gezicht is als hij een heeeel lief teefje in het vizier heeft. Dan is hij niet mee te krijgen, sterker nog, hij rent gerust met die mensen mee naar huis. Mmmmmm.
We houden je op de hoogte als er veranderingen zijn, voor nu….fijne avond!
Groetjes Thirza

05-08-2009
We zijn hier lekker thuis vakantie aan het vieren en dat bevalt best goed.
We hebben meer tijd voor alles en dus ook voor Ayden.
Helaas kunnen we niet meer naar het hondenstrand, want daar zit blauwwier in.
Dus we moeten het hebben van het veld. (Het winkelcentrum is weer uitgesteld, vinden wij niet erg…)
Ayden speelt nog steeds erg graag met andere honden en dat gaat altijd goed. We zien eigenlijk nooit z’n voortanden te voorschijn komen.
Tot gister…..
Je had al gelezen dat hij ziek was, we wisten ook niet wat er nou aan de hand was met hem.
Wat ik wel wist is dat zijn aanvaring gisterochtend met een andere hond niet lekker verliep. Ik heb niet gezien wat er gebeurde, ze liepen in het riet, maar toen Ayden uit het riet kwam ging hij gelijk op de grond liggen.
Dat vond ik wel erg vreemd. Ik heb hem aangelijnd en ben gelijk naar huis gegaan. Daar kon ik op zijn linkerachterflank wel zien dat die hond geprobeerd had hem daar te grijpen. Dus ik heb Ayden helemaal nagelopen, maar kon niks vinden.
Naar mate de dag verstreek werd hij steeds rustiger, bleef liggen, speelde niet meer. Toen heb ik zijn linkerachterpoot helemaal nagelopen, alle spieren bevoelt, maar hij reageerde nergens op.
S’avonds na het eten begon hij te rillen en wilde hij niet meer opstaan. Weer Ayden helemaal bekeken, hij heeft nog nooit zo’n lekkere massage gehad….
Toen zagen we een bult zitten bij de overgang van zijn ribbenkast naar zijn linkerachterpoot toe. En als ik daar overheen ging trok hij met z’n achterpoot en trok zijn huid samen. Dus daar zat het probleem. Raar dat ik het niet eerder gezien heb, maar ws. is het op komen zetten.
De dienstdoende DA gebeld en we mochten hem een paracetamol geven tegen de pijn, want hij had veel pijn.
Vanmiddag dus naar onze eigen DA geweest en hij constateerde een inwendige bloeding op die plek. Blijkbaar is die andere hond zo hard tegen hem aangebotst dat hij precies z’n ribbenkast geraakt heeft.
Hij mag verder alles doen wat hij anders doet, beter zelfs, want hoe meer hij beweegt hoe sneller de bloeding opgenomen wordt in zijn lichaam.
Hij heeft nog voor 2 dagen pijnstillers gekregen en dan moet het daarna al een stuk beter zijn.
Ook moesten we gelijk terug naar het veld, voor het geval hij angstig zou zijn. Dat hebben we gedaan (we moesten tenslotte toch nog wegblijven voor de bezichtiging van ons huis), maar hij was helemaal niet angstig. Hij was juist erg blij, z’n staart stond voor het eerst weer rechtop. Maar je kon wel zien dat hij het rustig aan doet, we zijn 10 minuten geweest en je zag wel aan hem dat hij het liefst wilde gaan liggen. Nu ligt hij lekker in de schaduw op een hoefje te kluiven. Dat heeft hij wel verdiend. Vergeet hij z’n pijn een beetje.
Eén voordeel…hij ligt nu wel eindelijk op z’n hondenbed. De bench hebben we 2 weken geleden opgeruimd en dat gaat heel goed. Alleen ligt hij op het deurmatje naast het hondenbed…
Maar wie weet veranderd het nu wel, zou leuk zijn.
Ik heb foto’s van Ayden op z’n ziekbed erbij gedaan en op die 2^e foto zie je aan zijn zij een wit pluisje zitten. Daar direct onder zit die bult, die is dus niet zo goed te zien.
Maar jullie zijn er nu wel getuige van zullen we maar zeggen.
Verder hopen we het deze vakantie zonder al teveel gekke avonturen te houden, het was wel gelijk genoeg zo.

Tot horens en mails maar weer!
Groetjes Thirza

08-07-2009
Volgens mij heb ik vorig jaar ergens beloofd dat ik foto’ s van Ayden zou sturen waar hij van de glijbaan afglijdt.
Je ziet wel op 1 van de foto’s dat het gras plat is van het glijden, zo vaak gaat hij naar beneden.
Dit keer had ik het toestel wel mee……

Veel kijkplezier!

Groetjes Thirza

03-07-2009
Oh, wat is dat weer toch lekker zo, zeker met Ayden. Ik ben ook erg blij dat hij van zwemmen houdt, want dat is toch wel een lekkere afkoeling.
En nog een voordeel, ik hoef niet perse tussen de middag een lange wandeling te doen, dat kan nu ook s´avonds. En dat is soms met de planning hier thuis erg makkelijk.
We laten nu ook sinds een week of 4 het deurtje van de bench open, overdag en s´nachts en dat gaat super goed.
Hij gaat evengoed in zijn bench slapen (en helaas niet op z´n hondenbed) en anders op de koude tegelvloer. Is nu ook wel lekker met dit weer natuurlijk.
Dus de bench gaan we binnenkort te koop zetten op marktplaats, dat ruimt lekker op.
Ayden is nu ook weer in de rui en daarvoor heb ik nu een nieuwe borstel. Een ijzeren borstel met scherpe punten. Het is eigenlijk voor harige honden, maar het werkt ook bij kortharige prima en Ayden vindt het heerlijk. Hij blijft rustig een kwartier staan.
Verder speelt hij ontzettend veel met andere honden, nog steeds het meest met de beide Kaya´s. En de dames ook nog steeds graag met Ayden.
Ook het apporteren bij het hondenstrand vindt Ayden geweldig. We kunnen hem ook makkelijk lokken als er een minder vriendelijke hond komt. Hij komt direct, zo graag wil hij de stok halen.
Ayden weet afgezien van het lokken ook heel goed wanneer hij teveel is, of niet gewenst is. 3 honden bij elkaar gaat meestal minder succesvol als 1 op 1. En dan heb je nog het verschil met reuen en teefjes. Ik zie nu feilloos wanneer Ayden bij een teefje staat of bij een reu. Bij een teefje blijft hij heel lang achter haar aanlopen en ruiken. Toch merken we wel dat zijn hormonen hun hoogtepunt hebben gehad. Bij de lange afstanden komt hij sneller mee of blijft dichter bij je lopen en hij bespringt ook niet elk teefje meer. Die periode heeft gelukkig niet zo heel lang geduurd. Maar ook thuis is hij rustiger, wat bezadigder, denk ik dat je het wel kan noemen.
We zijn ook flink aan het oefenen met hem dat hij niet overal op hoeft aan te slaan. In dat boek van die hondenfluisteraar stond dat je tegen je hond moet zeggen…bedankt. Voor het waarschuwen van onraad. Maar voor ons mensen is het niet altijd onraad. Vaak loopt er gewoon iemand langs, die zich het apezuur schrikt omdat Ayden tegen de muur op vliegt en blaft. Overigens blaft hij alleen als er dan een andere hond bij loopt. Er is ook een buurthondje, die begint al in de straat te blaffen, op afstand, naar Ayden en dan begon Ayden ook. Nu hoor ik het hondje ook en ga ik naast Ayden staan en zeg dan….nee Ayden, of …uh… En dat werkt. Nu loopt het hondje nog te blaffen en Ayden staat alleen maar te kijken. Ik ben er zo trots op dat hij het snapt. De grap zit hem erin dat je Ayden voor bent. Net zoals dat achter katten aanrennen. Je snapt dat ik blij ben dat het s´avonds nog licht is. Nu zie ik de katten meestal ook of eerder dan Ayden en dan zeg ik ook al …..nee Ayden, of …uh. En ook het passeren langs andere honden. Het gaat allemaal prima nu. Daar ben ik ook erg blij mee, want zo´n zwaargewicht aan de lijn is niet altijd geweldig, zeker niet als je met slippers loopt, haha.
Dinsdag met het mooie weer mochten de kinderen na het eten mee om te roeien. Die sloot loopt langs het veld, dus Ayden kon mooi mee en met hem konden we dan zo het veld oplopen. Dus wij de kinderen uitzwaaien, plonst Ayden erachteraan en zwemt zo naar die kinderen toe. Dan was niet de bedoeling, de kinderen moesten blijven, dus Dion weer terugroeien. We wisten ook niet hoelang Ayden kan zwemmen, want Dion was al een eind weg gevaren. Op het veld is hij ook steeds bij de sloot wezen kijken waar ze waren. Het is wel lief, dat hij zo op die kinderen let. Ook als ik bij het hondenstrand wegga, dan gaat Ayden pas in de auto als de kinderen er ook zijn.

Ik heb nog een foto van Ayden erbij gedaan. Hij was in de tuin aan het grommen, echt heel erg. En blaffen. Je hoorde direct er is iets goed mis. Toen ik ging kijken, heb ik me een breuk gelachen. Ik had een tas aan de ingeklapte waslijn gehangen en die wapperde wat heen en weer. En dat was wat er niet in de haak was. Begrijpelijk toch? Het hoorde er ook niet. Zo zie je maar dat ze precies in de smiezen hebben wat wel en niet ergens hoort. Je leest wel…het is nog steeds genieten geblazen!

Groetjes Thirza en de rest

07-05-2009
De beloofde foto´s zijn filmpjes geworden.
Het 1^e filmpje is dat we vanmiddag na het ophalen thuiskomen met Ayden.
Het 2^e en 3^e filmpje is bij het hondenstrandje genomen daarna. Er gebeurde hele vreemde dingen daar, aldus de reactie van Ayden.

06-05-2009
Ik ben weer helemaal bijgelezen na onze vakantie, er is veel gebeurd.
Op 1 na alle puppies weg, leuk die verhalen erbij!
Tijdens onze vakantie is Ayden voor het eerst naar een Pension geweest en dat vonden we zelf spannender als dat Ayden dat vond.
Het is allemaal erg goed gegaan met hem, goed gegeten, leuk met andere honden gespeeld. Hij was wel wat terughoudend naar alle vreemde gezichten, maar dat vond ik juist een goed teken, want hij is me soms wat te sociaal.
Ik denk dat het ook wel wat te maken heeft met het feit dat hij die vloer daar verschrikkelijk spannend vindt. Het is een koddig gezicht hoe hij daar heel voorzichtig overheen loopt, vlak langs de muren.
Toen we hem vanmiddag weer hebben opgehaald zijn we gauw naar het hondenstrandje gereden en hij heeft hij daar lekker gespeeld. Mijn zus heeft wat foto´s gemaakt, dus die volgen nog.
Inmiddels heeft hij zijn kleedjes in de bench weer opgeschud en ligt hij lekker te slapen, net of er niets is gebeurd.
Groetjes Thirza

29-03-2009
Met Ayden gaat het ook super, het is zo´n heerlijke vent!
Zijn hormonen zitten hem wel wat in de weg af en toe, hij vindt de teefjes wel errug lekker ruiken.
Hij wil er ook op springen, die neiging heeft hij de laatste weken wat meer.
En luisteren doet hij dan al helemaal niet.
Hij kan echt een eind weg rennen en is erg oostindisch doof.
Maar verder….is hij erg gehoorzaam, geduldig, blij met alles. Een heel stabiele hond.
Hij is wel erg sociaal voor een Cane Corso, want hij wil op alles en iedereen af. Vooral objecten zoals kinderfietsjes en kinderwagens zijn heel leuk, want daar zitten meestal kinderen in of op.
En die zijn zwaar favoriet. Daar zijn de kinderen natuurlijk niet altijd van gediend en wij vinden ook dat hij er pas heen mag als wij dat zeggen. Maar dat is heel erg moeilijk voor hem.
Vaak lukt het nu wel om zonder blikken of blozen het pad te blijven lopen die wij aangeven.
Maar dat is echt nog een leerpunt.
Groetjes Thirza

10-01-2009
Vanmiddag met Ayden naar een nieuw veld geweest (een tip de baasjes van Kaya). Het is iets verder lopen dan het oude veld, maar veel heuvelachtiger, met slootjes en veel riet!
En daar houdt Ayden wel van. Het is alleen lastig om er op te komen, er zit nl. een grote sloot tussen, vandaar dat ik er ook niet eerder was geweest. Maar….er is een kleine oversteekplaats in de sloot. Ik laat Ayden me maar optrekken, want het is even klimmen.
Ik heb het fototoestel meegenomen, want alles is zo mooi wit, dus kijk en geniet!
Groetjes van ons allemaal

28-12-2008
Met Ayden gaat het heel goed! Hij vermaakt zich hier prima. Hij heeft nu een eigen fleecedeken van ons gekregen en daar sjouwt hij maar wat graag mee rond. Of hij legt het ergens in de kamer neer en laat zich er zuchtend op zakken en ligt dan lekker opgekruld te slapen. Hij maakt dat fleecekleed ook niet kapot, hij wil het graag heel houden (denk ik).
Het hondenbed is niet doorgegaan, ze konden het goede kussen er niet bij leveren. In januari gaan we een nieuwe poging doen.
We gaan ook nog steeds om de dag naar het veld, maar helaas, dat zal niet lang meer duren. Het veld is nu gemaaid en na de kerstvakantie gaan ze het terrein bouwklaar maken voor het nieuwe winkelcentrum. We genieten er nog maar even van. Micha gaat na de kerstvakantie 2 ochtenden naar de peuterspeelzaal en daar vlakbij is een bos. Ik denk dat ik daar maar eens heen ga tegen de tijd dat we echt niet meer het veld op kunnen. Het is wel heel jammer, want we konden er zo heen lopen en straks moeten we altijd de auto in om ergens heen te gaan, waar Ayden los kan. Kevin laat hem ook vaak s’avonds met het laatste blokje loslopen en soms nog wat balletjes gooien. Dat vindt hij helemaal fantastisch. Ik weet nog wel dat hij niks moest hebben van tennisballen en het apporteren zei hem ook niet veel, maar hij doet het nu met veel enthousiasme.
We zijn nu ook al een tijdje overgestapt op Smuldier. Het halen van zijn eten in Rotterdam kostte vaak erg veel moeite en energie. We zijn gaan surfen op het internet en lazen dat Smuldier goede recensies had. Dat kan ik bij de C1000 halen en dat is vlakbij. Hij doet het er ook erg goed op. Ik vind zelfs dat zijn vacht meer glanst als met AHV, we zijn erg tevreden en Ayden ook. Als het zakje knispert waar het inzit, komt hij al aangesneld en gaat dan geduldig zitten wachten. Hij laat degene met de etensbak ook netjes voor, hij loopt niet voorop naar zijn plek. We hadden altijd een vast patroon voor het neerzetten van z’n etensbak, maar dat gooien we nu weleens om. Dan moet hij ‘af’ in plaats van ‘zit’ . Dat geeft vaak hilarische taferelen. Net zo’n hond in de herhaling…..moet ik nou af of zit, nee toch af, uhhh nee zit. Je ziet hem denken….En vaak doen we ‘poot’ geven, maar nu buk ik soms alleen en dan gaat z’n poot omhoog, maar ik gaf er geen commando bij. En dat leert hij snel, hoor, dat het dan niet de bedoeling is dat hij poot moet geven. We foppen hem alleen maar. Leuk denkspelletje.
Micha kent de commando’s ook goed en Ayden luistert er zowaar meestal ook naar. Dan moet Ayden in de kamer ‘blijf’ zitten en dan loopt Micha naar de andere kant en roept dan ‘yes’. En Ayden hobbelt dan vrolijk naar hem toe. Er is niets te halen, meestal een knuffel van Micha. Maar zo zijn ze allebei lekker bezig.
Kevin z’n werkgever zou 2 weken geleden een nestje krijgen, maar alle 7 pups zijn overleden in de buik. Zielig hè? We zouden er met de kinderen op bezoek gaan, zodat de pups ook zouden wennen aan wat kinder geschreeuw, maar dat gaat mooi niet door. Het kwam ws. door een infectie. De eerste pup die geboren werd leefde niet en de 2^e kwam maar niet. Toen hebben ze de DA laten komen en toen bleek dat ze allemaal niet meer leefden. En dat is een rare gewaarwording. Je stelt je helemaal in op weken van verzorging, mensen op de wachtlijst en zo heb je helemaal niets. Met de moederhond gaat het overigens heel goed. Ze loopt alweer helemaal kwispelend rond.
Goed, nu wat vrolijkers…..we hebben lekker kerst gevierd, thuis en we zijn ook weggeweest. Daar genieten we ook erg van, dat we weer wat langer van huis kunnen zonder Ayden.
Hij gaat er s’ochtends en s’avonds uit en 1 keer rond 14.30uur. Dus 3 keer per dag. Zo hebben we aardig wat ruimte om uitjes te plannen. En het zit ook goed in Ayden z’n systeem. Ga je bijvoorbeeld s’avonds om 20.00uur aanstalten maken om naar buiten te gaan, dan komt hij niet mee. Maar wel als we om 22.30uur de jas aantrekken. En datzelfde geldt ook voor overdag. En wat ook zo leuk in zijn systeem zit is Kevin achtervolgen. In het weekend is de baas natuurlijk veel thuis, dus die moet je dan goed in de gaten houden. Als Kevin op de bank zit, gaat Ayden er gezellig naast zitten, maar als Kevin opstaat om wat bij de computer de doen, dan komt hij daar lekker liggen. En zo hobbelt hij soms wat af op een avond. En als ik in de keuken sta om te koken, ligt hij ook altijd naast me. Meestal in de weg en als ik iets opschuif, schuifelt hij ook mee. En hij bedelt dan niet, maar gaat lekker liggen en slapen. Ik vind dat erg gezellig, Kevin vindt het meestal iets minder, t’is net of hij stroop aan z’n *** heeft. En dan die lieve blik van Ayden…’Is er iets?’. Geweldig!
Nog een paar daagjes en dan hebben we Ayden een jaar. Je gaat toch wel een beetje terugkijken, hoe het toen was. Elk uur naar buiten, brrrr.
Oh, dat had ik ook nog niet vertelt….. Een aantal weken geleden liep ik buiten rond 14.00uur in de sneeuw. Alles was mooi wit, schitterend. Ineens zag ik dikke rode bloedspetters in de witte sneeuw liggen en de schrik sloeg me om het hart. Daar had ik een paar minuten geleden met Ayden gelopen en ik had niemand buiten gezien. Maar het waren grote plekken en bij Ayden zag ik niks. Even later hoorde ik een vrouw heel hard huilen, haar hand omhoog houdend. Wat bleek…ze was tijdens het flyeren gebeten door een hond die aan de andere kant van de brievenbus zat. En hij hing aan haar hand, zei ze, waardoor ze ook enkele vingers gekneusd had. En het bloedde als een rund. Ik probeerde haar te helpen, maar Ayden was helemaal van de kaart. Hij was erg onder de indruk van die huilende vrouw en had wel door dat er iets goed mis was. Hij liep met z’n staart tussen z’n poten zenuwachtig en schichtig heen en weer aan de lijn, hij vond het maar niks. Gelukkig waren we dicht bij huis en heb ik haar naar het ziekenhuis kunnen brengen. S’avonds is ze met haar man naar de eigenaar geweest en daar bleek dat ze gedragsproblemen hadden met hun hond. Ze hebben ook aangifte gedaan. Maar het is wel even schrikken. Ik kan er zelf ook zo kwaad om worden, want je maakt er ‘de hond’ niet populairder mee. En dat vind ik heel jammer.
Goed, genoeg verteld, ik heb nog wat foto’s van Ayden z’n kerstdiner erbij gedaan en de ‘ik ben ontspannen’ pose.
Groetjes Thirza en de rest

30-11-2008
Zomaar weer even een berichtje van ons. We zitten nog steeds te wachten op het hondenbed, zucht, maar als het er is zal ik een foto sturen!
We zijn woensdag met Ayden naar de dierenarts geweest, de jaarlijkse inenting.
Hij vindt de gladde vloer in de praktijk erg spannend, dus we moesten hem weer even met enig opgewekte enthousiasme naar binnen krijgen, maar met wat snoepjes lukte het prima.
Hij heeft ook allemaal opdrachtjes voor de assistente gedaan en dat deed hij erg braaf. Er gingen veel snoepjes in, maar dat verdiende hij dan ook!
De inenting heeft hij gehad en hij was ruim 44 kilo. Marian (de DA) vond hem er erg mooi uitzien, niet te dik en niet te dun. En een mooi glanzende vacht. Ze was weer helemaal weg van hem. Verder loopt alles hier lekker op rolletjes, als Ayden tevreden is, zijn wij het ook.
Groetjes Thirza en de rest

07-11-2008
Eindelijk is de grote dag aangebroken, Ayden is 1 jaar geworden. De puppytijd hebben we nu officieel afgesloten.
Nou mag hij een grote brede jongen gaan worden, onweerstaanbaar voor de teefjes.
Zijn verjaardagscadeau is toch een smeedijzeren hondenbed geworden. Hij is er alleen nog niet, het is onderweg. Zonet heeft hij een lekkere hondenkluif gekregen, hij zal zich wel afvragen waar hij het aan verdiend heeft. Hij is er al een uur mee bezig en is zijn hele omgeving vergeten.
Het verharen is nu gelukkig ook voorbij, dat scheelt weer wat extra werk. Alhoewel….de afgelopen dagen zijn we lekker lang op het veld geweest en dan moet ik modder van hem afspoelen en hem afdrogen daarna. Dus dan moet er weer meer gedweild worden binnen, want helemaal schoon krijg je hem niet. Maar zijn blik is onbetaalbaar, zo blij is hij als hij naar het veld mag. Als we hem in de buurt uitlaten en we lopen ook maar een paar meter richting het veld, dan begint hij harder te lopen. Zo graag wil hij er heen. Zodra we dan afbuigen, geeft hij het op en loopt hij weer braaf mee.
Gister heeft hij lekker lang met een franse bulldog gespeeld, een pup van 8 maanden. Het is altijd feest als iemand ook de tijd heeft om zijn hond te laten spelen. Je kan goed aan Ayden zijn speelhouding zien dat hij met een klein hondje speelt. Hij houdt er echt rekening mee. Dat pupje was 2 maanden geleden gegrepen door een dalmatiër en sindsdien wilde ze niet meer met grote honden spelen en was ze bang. Dit was voor het eerst, dat het weer goed ging en ze Ayden ook durfde uit te dagen. Dus die mevrouw blij en ik ook blij.
Ik heb er wat foto’s bij gedaan van jarige job en ik wilde alle andere baasjes ook feliciteren! Op een nieuw gezond levensjaar!
Groetjes Thirza en een knuffel van Ayden

20-10-2008
Ik heb net je showverhaal van Diezel gelezen, wat een raar verhaal.....jammer!
Maar dat nastaren hebben we gisteren ook mogen ervaren. We zijn met Ayden en de kinderen bij Scheveningen naar het strand geweest. Het was mooi weer en dus ook heel druk.
Ook druk met honden, Ayden wist gewoon niet naar welke hond hij het eerst moest rennen. Hij schoot als een ongeleidt projektiel alle kanten op, wel grappig om te zien. We hadden veel bekijks, qua hond, maar ook omdat we met 4 kinderen rond liepen. Er was een vrouw die haar witte herder aangelijnd had en hem losliet bij Ayden, omdat ze dacht dat Ayden nooit veel kwaad kon doen, als hij opgroeide met 4 (kleine) kinderen. Ze hadden hem net opgehaald uit het asiel en waren er nog erg voorzichtig mee. Ze had nl. ook al een paar nare ervaringen meegemaakt met ‘dat soort honden’ als Ayden. Ayden was ook het meest gecharmeerd van hem om mee te spelen. Hij bleef hem steeds maar opzoeken en uiteindelijk mocht hij dan los.
Wat me ook opviel was dat alle baasjes van ‘de kleine hondjes’ niet onrustig reageerden op Ayden, dus nu konden we eens goed zien hoe Ayden dan is. Hij snuffelt wat en rent dan weer verder, blijkbaar snapt hij dat het niet echt partij is voor hem. Zaterdagmiddag heeft hij met zijn andere vriendin Kaya gespeeld, een Boerboel. Verder spreken de foto’s wel voorzich.
Groetjes Thirza

12-10-2008
Nog steeds hebben we veel plezier met Ayden en hij ook met ons, volgens mij. Hij maakt altijd een tevreden indruk en is nog steeds even enthousiast als hij één van ons ziet.
Je merkt aan alles dat hij alle geluiden kent en herkent. Vaak zelfs als ik het nog niet signaleer. Hij is echt ingeburgerd, zullen we maar zeggen.
Van de week heeft hij op het veld voor het eerst een haas ontmoet, ze stonden bijna oog in oog met elkaar. Daarop ontstond een wilde klopjacht, haasje vangen.
Dat is niet gelukt, maar schitterend om naar te kijken. Hij heeft als een echte speurhond getracht het spoor van de haas terug te vinden, maar op een gegeven moment was hij hem toch echt kwijt. De haas was er als een haas vandoor gegaan, haha.
Ook ruikt hij veel veldmuisjes en vindt hij allerlei holletjes. Verder speelt hij nog veel met andere honden, hoewel het wel wat minder is door het weer. Er zijn minder honden buiten. Maar als zijn 2 vriendinnen langs lopen met hun baasjes, gaat hij bij de deur zitten piepen, omdat hij met ze wil spelen. Hij herkent de baasjes, want de honden ziet hij niet door het muurtje in de tuin. Door het gepiep weet ik dus precies wanneer Kaya en Kaya (What’s in te name?) langslopen.
Als het uitlaten op het veld er niet van is gekomen, voetballen we nog weleens met hem na het avondeten en dat kan gerust met 5/6 kinderen uit de buurt erbij. Die vinden  zo’n springende hond geweldig om te zien en als Ayden de bal dan vangt, staan ze allemaal te juichen.
Ook borstel ik hem nu elke dag, voor mijn gevoel heeeel lang, om alle dode en losse haren weg te krijgen. Het scheelt binnen wel een stuk, moet ik zeggen. Maar dat verharen is wel een hobby opzich, want stofzuigen moet nu echt elke dag. Er gaat bijna een stofzak per dag aan hondenharen in.
Ook laat ik Ayden nu regelmatig buiten zijn bench als ik weg ben en dan probeer ik met speelgoed van de kinderen op de grond, of hij ervan afblijft. Dat lukt niet, dat verkiest hij boven zijn eigen rubberkluiven, maar als hij zijn piepkong heeft dan blijft hij van het speelgoed af. Verder doet hij het prima, hij slaapt meestal als ik thuiskom. Ik laat af en toe de radio nog aan, als ik wegga, dan hoort hij me niet thuiskomen en zie ik wat hij aan het doen is. Hij ligt dan altijd voor het raam in het zonnetje op zijn kleedje. Nog even en dan komt daar een hondenmand te staan.....
Verder ontdekken we af en toe ook de ingeslopen foutjes die we maken met de opvoeding van Ayden. Als ik Ayden uit ga laten, gaan we samen door de deur, maar moet ik de deur nog dichttrekken. Ayden loopt dan al door, maar dat gaat prima, want ik geef gewoon een ruk aan die deur. Nu doe ik deur op slot, omdat Micha in een gewoon bed slaapt tussen de middag en hij er dus uit kan. Toen merkte ik dat Ayden mijn arm uit de kom trok en ik niet meer bij de deur kom om die op slot te doen. Dus dat hebben we nu aangescherpt en blijft hij buiten staan als ik de deur op slot draai. Dat pikt hij dan wel snel op. Op het veld moet hij nadat de riem af is gegaan, eerst weer voorkomen, om dat goed te blijven oefenen. Hij ‘verdient’ het dan om de vrijheid te krijgen en te mogen rennen en spelen. Dat doet hij prima, de snoepjes gebruiken we ook niet meer. Alleen als we dan teruggaan naar huis dan lukt het voorkomen niet altijd, ja, vaak met een omweg. Heeeeeel langzaam aan komen lopen. 3 meter van je af gaan zitten. En als je dan zegt ‘nee’ dan komt hij een meter dichterbij. Dus na 3 keer is hij dan ‘voor’.  Of nog eerst een extra rondje rennen en dan ‘voor’ komen. Maar dat gaat met vlagen op en neer. De ene week beter dan de andere week. Mischien moet ik die snoepjes maar weer eens meenemen voor de terugweg.
De deemoedsplasjes komen ook nog maar zelden voor. Het helpt heel erg als iedereen bij binnenkomst hem 5 minuten negeert, wat we zowieso wel doen. Soms raakt iemand hem toch aan, al is het maar bij z’n oor of rug, maar dan is het al te laat. Het zit hem gewoon in het aanraken. Na 5 minuten mag hij ‘voor’ komen en dus zitten en dan gebeurt het ook niet als hij in een zitpositie is. Dan wordt er flink geknuffeld. Kevin vindt dat nog steeds moeilijk, want als hij thuiskomt vindt hij het zo zielig als hij Ayden dan eerst moet negeren. Dat is ook niet zo gek, want het gaat totaal tegen je gevoel in. Maar het werkt wel prima! Zelfs de kinderen doen daar ook goed aan mee. Wat ze nog weleens moeilijk vinden is om onder het eten Ayden niet aan te raken en te negeren. Hij komt ook gelijk bedelen als ze hem gaan aaien aan tafel.
Je ziet dus wel, we zijn nog elke dag lekker bezig met z’n allen.
Ik zal er nog wat foto’s bij doen van zijn allergrootste liefde Kaya.
Groetjes Thirza

10-09-2008
Zo, weer terug van weggeweest? Hele leuke foto’s hebben jullie gemaakt!
Wij zijn de vakantie (bijna) vergeten en zitten alweer in een ‘normaal’ ritme.
Vandaag is het lekker weer en we zijn net terug van het veld. Ik heb het fototoestel maar weer eens meegenomen.
Micha is voor het eerst mee geweest, normaal ligt hij te slapen tussen de middag als ik met Ayden weg ben. Ayden vond het erg gezellig, maar ‘huppelde’ ook wel weg als Micha er ineens aan kwam rennen. Toch een soort ongeleid projectiel erbij dan.
Wat wel grappig was....Ayden tilt nu steeds meer zijn pootje op bij het ‘markeren’ en dat ging Micha ook nadoen, been omhoog. Ik was net te laat met de foto, maar je ziet het voor je....
Ayden zoekt nu met uitlaten ook de bomen uit om te plassen en steeds meer gaat het pootje erbij omhoog. Een echte puber gaat het worden. Dat is alleen dan het enige waar we het aan merken, verder luistert hij errug goed en hij haalt ook geen gekke streken uit. Ik laat hem nu steeds vaker en langer uit de bench als ik weg ben en als we thuis komen, ligt hij lekker te slapen of staat ons kwispelend bij de achterdeur op te wachten.
Meestal gaan we in het weekend naar het hondenstrand en hij zwemt als de beste. Hij haalt keer op keer de stokken uit het water, hij vindt het soms moeilijk om te kiezen tussen de stokken halen of met de andere honden spelen. En voor het afkoelen vind hij het ook erg lekker.
Aan het eind van het veld, als we terug gaan, duikt hij ook altijd even de sloot in.
Vorige week heeft Ayden met een Westie gespeeld, voor het eerst allebei los. De vorige keer, is alweer even geleden, moest ik Ayden aan de riem doen, zo erg krijste die Westie, maar nu ging het erg goed. Ayden had zelfs moeite om zo’n klein hondje bij te houden. Nu ken ik het baasje van dat hondje, maar meestal worden de baasjes (van kleine hondjes) erg onrustig als ik aan kom lopen met Ayden. Soms roepen ze van verre, welke kant ik op ga. Ik heb weleens gedacht, zal ik knipperlichten om mijn armen doen....
Vorige week kreeg ik nog de vraag of Ayden zou aanvallen, als ze haar hondje bij Ayden in de buurt liet komen. Hmmmm.
Toch geeft het wel een gevoel van veiligheid, met zo’n hond. Niet dat Ayden wat gaat doen als ik zeg ‘pak’. Maar dat weten de eventuele belagers niet. Met het warme weer laat ik soms de achterdeur gewoon open als ik naar boven ga, want Ayden blaft geheid als er iemand de tuin in komt, die er niet hoort. Maar vorige week was ik boven bezig en hoorde ik dat er iemand binnen kwam in de woonkamer, maar Ayden deed niks. Toch maar even kijken en toen zat het vriendje van Noah op de bank te wachten tot er iemand kwam en Ayden zat ernaast, helemaal blij te zijn, dat er visite was gekomen. Ayden had zelfs op de vloer gesproeid.
Al met al, blijven we bevestigd worden dat we een goede keus hebben gemaakt, qua ras, qua fokker (want jullie advies klopt nog steeds!) en qua hond!
Ik kan nog steeds geen echt nadeel noemen, terwijl ik om mij heen van andere rassen/honden allerlei nadelen hoor.
Ik wil graag voor Ayden zijn verjaardag zo’n smeetijzeren mand kopen, maar Kevin is nog niet zo overtuigd. We hebben nog even, maar de tijd gaat snel genoeg. Nog even en ze zijn een jaar!Groetjes Thirza

26-06-2008
Vandaag is er een supervriend op bezoek geweest bij Ayden, althans wij vonden het wel tijd worden dat ze vrienden zouden worden. Maar, dat is ook bijzonder goed gelukt. De nieuwe vriend, Tabor en Ayden hebben eerst voor het huis op het gras kennis gemaakt en naast het achter elkaar aanrennen, moest er ook zeker duidelijk gemaakt worden wie de baas is. Erg leuk om naar te kijken. Tabor liet niet toe, dat Ayden zijn poot op zijn nek legde en na een paar knauwen gaf Ayden zich over. Eenmaal binnen werden de heren rustig en kregen ze ieder een varkensoor.....konden wij even rustig koffiedrinken. Af en toe daagden ze elkaar weer even uit en ging de ‘strijd’ gelijker op. Daar heb ik wat foto’s gemaakt en de één na laatste is het afscheid tussen de 2 vrienden. Zeker voor herhaling vatbaar! De laatste is een tafereel die bijna dagelijks voorkomt. Ik vind het zo’n lief gezicht....
Sinds 2 weken heeft Ayden ook ontdekt dat je van een heuvel af kan glijden. Aan het eind van het veld, waar ik meestal heen ga, is de heuvel van de Randstadrail en daar klimt hij dan bovenop en glijdt dan op zijn rug naar beneden. Als hij dan beneden is, klimt hij weer naar boven en glijdt dan weer naar beneden. Het is wel een komisch gezicht, ik zal proberen eraan te denken het eens te filmen.
Ik heb ook het idee, dat Ayden nu af en toe eens een geurvlaggetje achterlaat, maar niet meer dan 2x per uitlaatbeurt. Ik heb begrepen dat je dat niet te vaak moet toelaten? Anders zet hij continue geurvlaggen neer? En...vanmiddag wilde hij op commando de bench voor het eerst niet in. Hij kwam aanlopen en ik zag al aan zijn kop dat hij zich bedacht, hij liep met een boog de andere kant een stukje op en bleef toen staan. Ging me op een veilige afstand aan zitten kijken, zo van.....nou, wat ga je nu doen? Ik op me allerliefste poezeligste stemmetje hem het commando ‘in je mand’ gegeven en ja...daar ging hij. Ik heb het idee, dat het een hond is wat van nature al aan het kortste eind gaat trekken. Even uitproberen, maar snel zwichten. Geen lastige puber, zegm. Maar....de tijd zal het leren. Dat is ook als we naar buiten gaan en ik zeg ‘voor’, dan komt hij wel voor, maar dan scheef. Als ik dan zeg....nee.....dan gaat hij gelijk recht schuivelen. Dus hij weet het wel en corrigeert het gelijk. Daar hoef ik niet veel moeite voor te doen.
Ik kan ook niet wachten tot 12 juli, ben heel benieuwd hoe het hele nest zich naar elkaar gaat gedragen.
Tot mails maar weer....
Groetjes Thirza

16-06-2008
Tja, veel nieuwe dingen zijn er niet meer te melden over Ayden, veel dingen zijn voor hem routine en gaan steeds hetzelfde. Maar ook al is hij ruim 7 maanden, toch beleeft hij wel dingen die nieuw zijn. Zo ging ik maandagavond om 22.15uur naar buiten, nou is dat normaal gesproken niet zo bijzonder, maar deze avond wel. Dit was nl. het moment waarop Oranje het 3^e doelpunt scoorde. We waren net buiten toen er een oorverdovend gejuich opging op verschillende locaties, gevolgd door het afsteken van vuurwerk en een hoop toeters. Ayden wist van gekkigheid niet welke kant hij op moest rennen om ‘dekking’ te zoeken. Je ziet het voor je.....ik heb vreselijk gelachen...in mijn eentje. Er was natuurlijk niemand op straat. Nadat de wedstrijd afgelopen was, liepen er allerlei feestgangers langs onze tuin en Ayden begreep maar niet, wat er nou allemaal aan de hand was. Hij moest erg waaks zijn, vond hij zelf. Onweer is ook erg interressant hebben we ontdekt. Ook dan zoekt hij ‘dekking’.
Vorige week zijn we naar het hondenstrandje geweest en hebben we aan de picknicktafel lekker honden zitten kijken. Er waren er een stuk of 7, allemaal verschillend van grootte en ras.
Het leukste speelde hij met een labrador die 1 week ouder was, ook een reu en dat ging echt zo leuk die 2. Het deed me een beetje denken aan Enzo en Ayden samen. Steeds het nekvel proberen te grijpen en poot op de rug, maar dat ging dan heel gelijk op. Hopelijk zien we hem nog eens terug. Er kwam ook nog een vrouw met haar hond en dat beest blafte zo hard om zijn stok, dat ik mijn oren dicht moest doen. Toen ze dat beest ging slaan met die stok, omdat hij stil moest zijn, viel de hele omgeving stil......Ze deed het één keer en dat beest janken, maar ik moet haar niet nog eens tegenkomen. Ik heb nog wat foto’s gemaakt van wat ik aantrof van de week, nadat ik boven had schoongemaakt en weer beneden kwam. Ik heb dit soort plaatjes al eens gezien bij jullie op de site, maar nu hebben we er zelf één.... 

Groetjes Thirza, Ayden en de rest

17-05-2008
Dit is sterk....vraag ik je hoe je een teek kan ontdekken en gister zag ik bij Ayden op zijn schouder een bobbeltje zitten. Het was een lekkere volgezogen teek!
Ik ben niet zo’n held en Kevin zou voorlopig ook niet thuis zijn, dus ik heb de DA gebeld, want ik ben bang dat ik zo’n beest verkeerd lostrek...
Ayden is ook nog steeds aan de diarree, het ene moment lijkt het weer beter en dan is het weer mis.
Dus ik heb gistermiddag een afspraak kunnen maken, even een algehele check-up.
Marian vond Ayden errug groot geworden, hij was alleen heel erg bang. We hebben hem met z’n 2en naar binnen moeten helpen en met snoepjes op de tafel gekregen.
Hij bleef in een heel onderdanige houding staan, maar als Marian tegen hem begon te praten dan kwispelde zijn staart toch. Ze heeft op d’r gemak z’n hele gebit kunnen nalopen, ik heb haar vertelt dat dat zaterdag bij de Raduno niet gelukt is, ook niet door de keurmeester en dat hij toen heeft gegromd. Ze zei dat hij zo onder de indruk was van het DA bezoek, hij de tijd niet kreeg om tegen te werken.
Hij woog 34,5 kilo en zag er helemaal gezond uit. Niet uitgedroogd en goed doorbloed. Aan zijn darmen had hij ook geen pijn en hij had ook geen koorts, dus hij was gelukkig niet echt ziek.
Als hij na het weekend nog aan de diarree is, dan gaat ze een testje doen, maar ze verwachte dat het niet nodig zou zijn. Hij heeft pilletjes gekregen om zijn darmwanden wat rustig te krijgen en de ontworming zit er ook weer in.
De teek was trouwens zo weg gehaald, het tangetje wat ze er voor had, heb ik ook maar meegenomen. Nu kan ik het de volgende keer ook!
Ik had Ayden gister ook rijst met gekookte kip gegeven en dat ging er met smaak in. Marian vind het verstandiger, als honden aan de diarree zijn, ze wel eten krijgen en niet vasten. Dan maar lichtverteerbaar eten, als de darmen maar wel bezig blijven. Anders drogen de darmcellen teveel uit en blijf je de diarree houden.
Omdat Ayden al de hele week niet zo fit is en loom, zijn we alleen donderdag naar het veld geweest, maar dat was in 2 weken helemaal veranderd in een enorm rietveld. Ik was Ayden dus nu steeds kwijt in het hoge riet en hij heeft nu ook wel door, wanneer het spel afgelopen is. Dan rent hij alle kanten op, behalve ‘voor’ komen. Maar wat hij onweerstaanbaar vindt, is verstoppertje spelen en dat gaat nu met dat riet natuurlijk prima. En dan moet hij wel bij me komen. Waarschijnlijk heeft hij daar de teek meegenomen.......leuke beestjes, ahum.
De komende dagen moeten we nog even opletten, dat het plekje niet gaat zwellen.
Ik heb trouwens ook de hondentraining afgebeld, we kijken na de zomer wel even waar we mee verder gaan. Ondertussen trainen we hetzelfde programma thuis verder. We zien wel.
Groetjes Thirza en de rest
 

Afgelopen week zijn we op vakantie geweest met Ayden en we hebben het heerlijk gehad. Ayden moest wel even een dagje wennen aan alles, vooral het waaks zijn de eerste nacht was wat lastig. Alle geluiden in de buurt van de tent waren vreemd, dus moest er even gewaakt worden. We hebben hem ook af en toe alleen gelaten in de bench in de voortent en dat was, volgens de buren, ook goed gegaan. Er is zelfs een circus optocht met toeters voor de tent langsgetrokken en Ayden heeft geen kik gegeven, zei de buurman.
We hadden ook een groot bot voor Ayden meegenomen en dat was een groot succes, daar heeft hij zich heel veel mee vermaakt. Hij werd alleen boos als hij het idee kreeg dat je het wilde afpakken en daar hebben we wat oefeningen mee gedaan, want er lopen natuurlijk ook allerlei kinderen rond die ook weleens langs het bot lopen. Dat is verder allemaal goed gegaan. Het kostte ons meer energie om diverse kinderen uit te leggen, dat ze Ayden met rust moesten laten en niet zomaar mochten aaien, dan Ayden te leren om zijn bot af te laten pakken.
De autorit is ook prima gegaan. Het is met een caravan toch zo’n 3 uur rijden en dat heeft hij heen en terug volgehouden! Vooral Kevin was blij dat hij z’n eten heeft binnengehouden, want we reden in een nieuwe auto van een paar dagen oud......
Woensdag hebben we een klein feestje gevierd, want Ayden is nu een half jaar oud!
Gisteren zijn we naar de Raduno geweest en s’nachts is Ayden aan de diarree geweest. Omdat ik ziek was geworden heeft Kevin hem 3x uit moeten laten. Nu vandaag ligt hij de hele dag te slapen. Al zijn avonturen te verwerken.....
En dan nu de foto’s.............
Groetjes Thirza

Zoals beloofd zou ik foto’s maken van een zwemles van Ayden, dat is gelukt. Hij is op sleeptouw genomen door een sharpei, een teefje (1 week ouder), die wat meer lef in het water had. Ayden ging niet verder dan dat hij met zijn poten bij de bodem kon. Dus echt zwemmen hebben we niet gezien. Maar hij vond het spelen maar wat leuk met haar. Ze wilde steeds haar voorpoot op Ayden zijn nek leggen, maar Ayden liet zich niet kennen, hij probeerde hetzelfde bij haar. Het ging wel gelijk op, maar het was een pittige dame. Wie nou uiteindelijk de ‘leiding’ had, durf ik niet te zeggen. Later heeft hij nog met een American Stafford gespeelt, wat een mooie teef was dat! Een hele mooie kleur, beetje grijs/blauw. Die Stafford ging er steeds vandoor met Ayden zijn bal en dat was toch echt niet de bedoeling. Grommend/blaffend liet hij weten dat ze los moest laten. Dat deed ze dan ook wel, maar als ze haar kans weer schoon zag, dan liep ze weer met die bal in d’r bek. Hoezo pesten?
Ayden heeft ook 3 keer een stok uit het water opgehaald, netjes met ‘los’ voor ons neergelegd. Dat was eigenlijk voor het eerst dat het aporteren is gelukt.
Het speelkleed hebben we van het weekend gewassen en daar kwam een bagger uit! Nu ligt het op Micha zijn kamer en hebben we het reservekleed, voor de ongelukjes in de bench, voor het raam gelegd. Dat is nu zijn eigen plekje. Hij ligt wat meer uit de loop/speel-pad route, zodat hij niet continue uit zijn slaap wordt gehaald als er iemand langs loopt. Hij vindt het een heerlijk plekje, want als het zonnetje doorkomt ligt hij met zijn oogjes toegeknepen heerlijk te genieten. En als we in de woonkamer zitten, is Ayden er ook gezellig bij. Iedereen blij....
Maandag gaan we een midweekje op vakantie, voor het eerst met de caravan en Ayden, dus we zijn heel benieuwd of het allemaal gaat lukken. Zaterdag zien we elkaar dan op de Raduno. We proberen er s’ochtends op tijd te zijn. Tot dan!
Groetjes Thirza

We hebben inmiddels een niet meer te wegen kalf in huis, maar Ayden ziet er nog steeds als een schattig pupje uit, haha.
Hij ligt nu te snurken in zijn bench, want hij heeft weer nieuwe avonturen beleeft. Hij is in het water terecht gekomen. Hoe...dat heeft Kevin niet gezien. Hij was hem kwijt en toen zag hij Ayden uit het water klimmen. Dus of het nou per ongeluk was of expres? Ik had graag foto’s willen maken van zijn eerste zwemles, maar dat is dus niet gelukt. Wie weet binnenkort in de herkansing....
Hij heeft van de week ook een aanvaring gehad met een hond die hem niet aardig vond. De één flink aan het grommen, de ander gillen. Anders kan ik het geluid van Ayden niet noemen.
Ayden gaf zich ook steeds over, maar de hond liet hem niet met rust. De baas liep te ver weg, dus het duurde even voordat ze uit elkaar werden gehaald. Het baasje vertelde dat zijn hond dit nog nooit eerder had gedaan, dus wat dat nou ineens was? Daarna hebben we het rustig nog eens geprobeerd en toen ging het wat beter, maar niet van harte. Mijn hart bonkte in mijn keel! Over het algemeen gaat het spelen heel goed. Vorige week liep Ayden naar een hoogbejaarde, dove hond en die gaf een grauw en Ayden wist genoeg. Hij is er niet meer in de buurt geweest en heeft met de andere honden gespeeld. Grappig om te zien, dat als hij met 2 honden speelt, hij ze ieder anders benaderd in zijn spel en andersom ook. Dan denk ik weleens...Ayden weet iets over die honden, wat ik niet zie.
Verder gaat het goed met Ayden, behalve met de training, dat vind ik wel pittig. Hij is ook zo sterk dat ik bekaf thuis kom van het hangen in de riem. Afgezien daarvan kost het ook nog eens veel energie om hem bij de les te krijgen, door gek te doen, hoog stemmetje, enthousiasme, snoepjes. Kevin is afgelopen woensdag met Ayden gegaan, eens kijken of dat beter ging. Ik kon ook eens goed zien wat er gebeurt tijdens de les met Ayden, maar ook met de andere honden. Daar let ik zelf anders niet op, want daar heb ik geen tijd voor. Nu even bekijken wie van ons door gaat.
Ik ben nu ook het gebruik van de clicker aan het introduceren bij Ayden, dat hij went aan het geluid. En dat boek wat Anja had over Amichien Bonding heb ik ook besteld en ben ik nu ook aan het lezen. Heel boeiend, ik kan daar wel uren van smullen, die verhalen! Er is nog steeds zoveel te leren!
Ik heb er nog wat foto’s bijgedaan van Ayden zijn grote liefde, Micha! Dat kind kan echt alles bij hem doen. En kusjes geven lukt ook wederzijds, alleen vindt Micha dat wat minder, al dat gelik. Ayden gedraagt zich duidelijk anders tegen Micha ten opzichte van de andere kinderen.
De andere foto’s zijn van het wassen na het waterballet vanmiddag.
Groetjes Thirza

Na het enerverende logeerweekend is Ayden nu weer bijgekomen. Hij heeft maandag de hele dag heerlijk geslapen.
En deze week was het eindelijk mooi weer en zijn we veel buiten geweest, je kon merken dat hij makkelijker zijn vrijheid ‘pakte’ dan voorheen, als de riem afging.
Ik had je nog de foto’s beloofd van de vuilnisman en Rico, dus die heb ik er nu bijgedaan.

Buiten zie je de vuilniswagen, die heeft erg veel aantrekkingskracht op Ayden

Istie niet zorgzaam een lief voor Rico?

Kan nooit lekker liggen, maar goed......
Groetjes Thirza

Eindelijk was het zover! De dag van het examen!
Of ik ben niet in de wieg gelegd voor examens of Ayden niet. Ik denk het laatste.....
We hadden het hele programma uitvoerig geoefend (hij ging zelfs van de week voor het eerst uit zichzelf ‘af’) en afgelopen woensdag nog een proefexamen gedaan. Ayden was toen als één na laatste aan de beurt wat als resultaat had, dat hij niets, maar dan ook niets meer deed. Hij keek gewoon om mij heen. Gelukkig mocht hij gister als 2^e, dus daar hadden ze rekening mee gehouden. De snoepjes waren weg, maar ik had wel mijn hand steeds door de kaas gehaald. Het mocht niet baten.....de meeste beoordelingen waren ‘matig’ en een enkele ‘voldoende’ . We waren nu ook voor het eerst met daglicht op de kynologenclub, dus er was zoveeeeel te zien. Er lagen ook allerlei ‘boomwormpjes’ op het gras en dat was veel interressanter dan ‘volgen’.
Dus dat was balen! Hij eindigde van de 4 puppygroepen als 2 na laatste. Hmmmmm...
A.s woensdag kunnen we ons inschrijven voor de jonge honden cursus, die begint op 16 april. Ik heb besloten om door te gaan en geen pauze te nemen. We zitten nu ook tenslotte toch in het ritme. Ik heb er ook echt wel zin in en ik hoop dat Ayden het ook leuk blijft vinden. Ze zullen proberen om de hele groep bij elkaar te houden.
Verder gaat het ontzettend goed met Ayden, thuis en buiten luistert hij nl. heel goed en de zindelijkheid gaat ook prima. Geen ongelukjes nog steeds. Hij eet ook nog steeds lekker, af en toe laat hij het staan, maar dan gaat het er een uurtje later alsnog in. Hij eet 3x 400 gram per dag en daar zit hij al een tijdje op.
Dus....ondanks de teleurstelling gister, gaan we er de komende tijd gewoon weer tegenaan. Er zijn nl. heel veel dingen die wel ontzettend goed gaan. Als ik soms verhalen hoor.....
Groetjes Thirza en de rest

We kunnen nu officieel stellen dat Ayden zindelijk is. De vorige keer mailde ik dat het leek dat het kwartje viel, nou volgens mij istie gevallen.
De sopemmer en oude dweildoekjes zijn opgeborgen en......we hoeven minder vaak naar buiten. Iets wat met dit weer geen overbodige luxe is.
Hij houdt het met gemak 3 uur op en langer kan zelfs ook nog. De deemoedsplasjes zijn ook minder, maar hij heeft ze zeker nog wel.
Is voor jullie wel lekker, als hij volgende week komt logeren....
Wij zijn ook erg benieuwd hoe hij zal reageren op broer en zus en op zijn mama natuurlijk!
Je merkt ook goed aan Ayden dat hij een grote, zware hond gaat worden. Hij is een stuk rustiger geworden, zijn loopje is een loop geworden en zijn lieve puppykop wordt echt een kop.
We moeten nu ook zijn staart opzij houden als hij langs de salontafel loopt, haha. Heel gaaf vinden we hem ‘opdrogen’.
Groetjes Thirza
 

Ayden heeft iets nieuws ontdekt.......de tennisbal!
Hij loopt er mee rond alsof het een troffee is. Ik had al eerder gemaild dat hij er totaal geen interesse in heeft, vooral niet buiten met weggooien.
Vorige week heeft hij met Inty gespeeld, althans Inty speelde met de tennisbal en Ayden holde achter Inty aan. Inty wilde niet met Ayden spelen, totdat haar baasje de tennisbal in haar jas had gedaan.
Zaterdag heeft hij een tennisbal gekregen met zo’n werpstok erbij en sindsdien loopt hij met die bal in zijn bek rond. Als hij zin heeft komt hij de bal brengen en geeft hem af en met zijn pootje omhoog maakt hij dan duidelijk dat er mee gespeeld moet worden. Het weer ziet er mooi uit, dus ik denk dat ik straks buiten met de tennisbal het ‘los’ ga oefenen. Met gooien doe ik maar een beetje voorzichtig aan.
Maar het is wel grappig, het is net of het kwartje gevallen is.
Heb je nog in de krant (ND) gelezen dat honden die een pop slopen afgemaakt moeten worden? Mijn oog trok ernaar, want ik heb vorige week Rico, de pop, aan Ayden gegeven.
De stelling van Martin Gaus is, voor honden die hergeplaatst moeten worden, geef ze een pop en gaan ze likken dan zijn ze geschikt en gaan ze ze slopen dan moeten ze afgemaakt worden. Mijn eerste reaktie was, help, wat heb ik gedaan. Maar ik ben nu op Ayden gaan letten, als hij met Rico bezig is en dat is vaak! Hij likt heel veel aan het gezichtje en ‘knaagt’ aan de armpjes en beentjes, zonder dat het kapot gaat. Ook het lijfje blijft heel en dat is van stof.  En toen ik er zo over nadacht, realiseerde ik me dat het knuffeltje wat jullie hebben meegegeven met Bounty haar geur eraan ook nog steeds heel is. Terwijl de meeste andere speeltjes allemaal kapot zijn gegaan. Ik ben blij dat Ayden dus geschikt is, haha.
Het eten gaat sinds gister weer beter en ik geloof dat het nog steeds bij één tandje is gebleven. De bevroren washandjes werkten niet zo, maar lekker natte, koude washandjes vielen meer in de smaak. Hij is ook regelmatig aan de diarree de afgelopen dagen, zou dat er ook van kunnen komen? Dat is bij kinderen weleens zo, maar ik weet niet of het voor honden ook geldt?
Tot de volgende update maar weer....
Groetjes Thirza
 

Ik ben blij dat die storm voorbij is, we hadden wat schade in te halen. We zijn extra lang naar het veld geweest vandaag.
En....het fototoestel was mee. Ayden heeft kunnen spelen met een vriendinnetje en een vriendje, dus dat was extra boffen.
Hij ligt nu lekker naast me te slapen......

Dit is een lekker plekje, slapen in het zonnetje op het T-shirt van Kevin

Samen spelen met Inty

Lekker uitdagen.....

Ik weet niet wat jullie doen, maar ik houd het voor gezien....

Ik heb het helemaal naar mijn zin!

Groetjes Thirza en alle kinderen (haha)

Zo zie je maar weer, elke week leert Ayden er wat bij, maar wij ook!
Dat Ayden slechter eet, komt door het doorkomen van zijn tanden. Hij eet puur zijn honger weg en dan laat hij de rest staan. Het voelt gewoon niet lekker in zijn bek, met al die gammele tanden. We hadden het gisteravond op de puppycursus met de groep over Ayden, dat hij zijn gebit niet wil laten zien, sterker nog, je mag er niet aankomen. Dat is sinds 2 weken zo. Ik vertelde dat hij net begonnen is met wisselen en toen vertelde een fokker daar, dat ze vaak ook slecht eten. Toen viel het kwartje......
De leidster gaf me als tip, opgerolde washandjes in de vriezer te leggen. Dat heb ik dus gedaan en hopelijk verzacht dat wat.
We moesten gister een proefexamen doen en ik vond het maar niks. In de groep ervoor was net een loops teefje geweest en Ayden speurt al zo erg, maar nu was er geen houden aan.
En lang wachten op je beurt en het was koud!!!!
Daarna mochten ze nog spelen met elkaar. Hij is toch wel echt als een blok gevallen voor Noa (een Drentse Patrijs), ze rollen echt over elkaar heen. De leidsters vonden het maar bijzonder, omdat Ayden tegen hun altijd heel dominant doet en bij Noa niet. Althans....de rollen zijn gelijk verdeeld. Maar zo leuk speelt Ayden meestal met andere honden, hij is juist heel onderdanig naar andere honden.
Nou vind ik ook dat Ayden heel dominant probeert te doen tegen hun en dat ik dat zelf tijdens de les niet heb en eigenlijk helemaal niet heb. Ik denk dat hij die 2 dames gewoon niet mag, haha.
We oefenen maar gewoon weer vrolijk door, we genieten nog steeds enorm van hem en de kinderen niet minder. Ze zijn nog steeds zo enthousiast als in de eerste week. Volgens mij geldt dat voor Ayden ook.
Oh ja, wil je niet meer van die zielige filmpjes sturen? Ik zag het helemaal voor me......Nee hoor, het is goed om je van dat soort dingen af en toe bewust te worden.
Groetjes Thirza
 

We hebben weer een mijlpaal bereikt. Ayden zijn eerste tandje is eruit!
In zijn onderkaak middenvoor. We hebben z’n tand niet kunnen vinden, dus die heeft hij doorgeslikt.
Al vanaf dat hij bij ons is, aast hij elke keer op een babypop die in de speelgoedmand ligt. Zaterdag hebben we besloten dat babypop Rico voor Ayden is.
En het is een groot succes, hij is er echt helemaal weg van. Zo kwamen we er dus achter dat zijn tandje eruit was, omdat Rico onder het bloed zat. Beetje een zielig gezicht, haha.
En zaterdag heeft hij ook 2x voor de woonkamerdeur zitten piepen voor een plas, dus dat gaat de goeie kant op.
S’avonds gaat hij ook steeds meer slapen en is hij niet zo actief meer, zoals in het begin. Als wij dan opstaan om naar bed te gaan, wandelt hij zelf zijn bench in. Alleen....helaas....dan moet hij er nog uit en daar heeft meneer dus echt geen zin in. Hij gaat dan in zijn bench helemaal achterin liggen, met zijn kop naar achter, zodat we er niet bij kunnen om zijn riem om te doen. Wat een portret, vind je niet?
Wat betreft dat examen heb je wel gelijk, ze laten pups niet zakken. Maar ik ben bang, dat ik toch erg zenuwachtig zal zijn. We mogen geen snoepjes gebruiken, dus ik probeer wat meer met handgebaren te doen en daar ‘trapt’ hij ook wel in. Maar toch.....
Hij is ook nog steeds een schoothond en dat geeft vaak hilarische momenten. Het ziet er niet uit, als hij probeert op je schoot te komen, want dat lukt niet meer.
Tot de volgende keer,
Groetjes Thirza
 

Hier een berichtje vanuit de lappenmand. Noah heeft deze week de waterpokken te pakken, de laatste in het gezin. Hij heeft het ook het ergste, dus ik ben veel in de weer geweest met talkpoeder. Ayden heeft zich dus wat moeten aanpassen in aandacht, maar ik geloof niet dat hij daar veel problemen mee had. Hij ligt ook een beetje in de lappenmand, hij is niet zo lekker. Hij laat zijn eten regelmatig staan of eet een beetje en hij slaapt veel. Maandag ben ik naar het veld geweest en daar heeft hij uit een plas staan lebberen, dus ik denk dat het daar van is. Hij heeft ook wat diarree gehad en wat overgegeven, maar gister was het weer normaal.
Het trainen ging redelijk. Het contact met de andere honden gaat nu super. Ik krijg snel zijn aandacht.......behalve als we op het gras zijn, dan is het snuffelen van al die lekkere hondengeuren en het wroeten in al die molshopen die er zijn, veel leuker. Daar moeten we ook examen op doen, maar het ‘volgen’ lukt dus van geen kant. Het examen is op zaterdag 29 maart, dus dat schiet op. Maar als je ziet wat hij allemaal heeft geleerd, dan zijn die lessen wel heel waardevol. Vooral het ‘blijf’ doet hij heel goed. Als hij een kluifje krijgt of zijn eten blijft hij netjes wachten tot wij zeggen dat het mag.
Het plassen buiten gaat deze week een stuk beter. Hij houdt het langer op en die ongelukjes binnen een kwartier heeft hij nu ook niet meer. Hij is ook een paar keer de gang ingelopen en bij de voordeur gaan zitten, als we de woonkamerdeur open deden. Misschien is dat de link die hij mist in de woonkamer als de deur dicht is.
Hij heeft ook wat nieuwe speeltjes gekregen waar hij erg blij mee is, zie de foto’s.
Groetjes Thirza

Gisteravond was het weer puppyfeest....Ayden gaat er echt met plezier naar toe. Hij wist niet hoe snel hij al zijn vrienden en vriendinnetjes af moest lopen.
Het spelen als eerste ging nu eindelijk goed! Hij heeft maar heeeeeel even steun bij me gezocht en verder lekker gespeeld, ik nu ook moeite hem bij me te krijgen en aan de riem te doen.
We hebben hem ook van het weekend gewogen en er was 6 kilo in 3 weken bij, 20,3 kilo! Hij heeft Noah nu dus ook ingehaald, haha. De instructrice gaf aan dat ik de lijn te kort en te strak houdt en dat is er door de kracht die Ayden al heeft inderdaad ingeslopen. We hebben geoefend met het links en rechts draaien en dan moet ik er echt over nadenken dat ik de lijn los laat hangen. Maar we oefenden dat al veel met het uitlaten, dus ik zit er thuis niet over in.
We hebben ook verstoppertje gedaan, er staat nl. een boom op het puppyterras, dus daar moesten we achter gaan zitten. De instructrice hield hem dan vast en als ik ging roepen, dan los en hij kwam gelijk. Netjes zitten en de riem weer om. Dat moeten we thuis en buiten ook gaan oefenen.
Maandag bij het los spelen met een westiepup kreeg ik Ayden niet bij me geroepen, dus dat oefenen we op het veld tijdens het lopen wat meer, dat ik Ayden tussentijds even roep en beloon en dan weer ‘vrij’. Het ‘blijf’ gaat ook heel goed en hij kijkt je dan ook zo lief en afwachtend aan.......
Met de zindelijkheid gaat het op en neer. Dan een paar dagen goed en dan ineens na het buiten plassen, binnen na een kwartier weer op de vloer. En dan vragen we ons af....waar haalt hij het vandaan? Poepen gaat altijd goed buiten, het is echt het plassen wat hij niet aangeeft en dus nog niet onder de knie begint te krijgen. Af en toe is het kleed in de bench ook wat nat en dat hoeft niet eens van s’nachts te zijn. De deemoedsplasjes worden wel minder, we hoeven niet meer met een doekje in de aanslag de visite binnen te laten.
Met een tennisballetje is Ayden absoluut niet te verleiden, maar met een grote voetbal dus wel. We hebben een lekke leren bal gescoord en hij vindt het prachtig. Hij kan zichzelf erg dollen ermee. Hij reageert ook vaker waaks in huis, zoals de buurman die laatst in zijn tuin aan het prutsen was, dan laat Ayden wel even horen dat er iets niet klopt. Maar hij blafte gister ook toen er een lachende baby op de computer te horen was met een vrouw die tegen de baby praat. Dan is hij aan het zoeken en staat hij bij het raam te blaffen, want er klopt natuurlijk niks van.
Af en toe vul ik Ayden zijn Kong met leverworst en wat snoepjes erin gedrukt en dat is blijkbaar het allerlekkerste voor hem, want de kinderen mogen dan echt niet bij hem komen. Hij begint dan te grommen naar ze, zo bang is hij dat het lekkers wordt afgepakt. De kinderen begrijpen het best, zij vinden het tenslotte ook niet leuk als hun snoepje wordt afgepakt.
Ik heb nog een foto van de puppycursus erbij gedaan, duidelijker is het niet te krijgen. De cursus stopt precies voordat de klok een uur vooruit gaat, dus ik doe de cursus helemaal in het donker.
Groetjes Thirza

15 weken zijn ze alweer, de puppies. Wat gaat de tijd snel en vooral het groeien. Vanavond hadden we weer puppycursus en Ayden begint nu stiekem een inhaalrace te maken en zijn vrienden en vriendinnetjes in te halen. We zijn met ze naar het station geweest en dat was superleuk! Er zijn in totaal 2 stoptreinen en 5 sneltreinen voorbij gekomen. Een goede opbrengst om mee te oefenen. Bij de eerste trein vloog Ayden alle kanten op en bij de volgende trein, bleef hij al netjes zitten en gingen alleen zijn oortjes nog alle kanten uit. De laatste treinen waren erg interressant, want hij hoorde mij niet meer, had het veel te druk met kijken. Vooral als de deuren open gingen. De oefeningen op het perron gingen ook goed en het dragen de trap af ook. Hij ligt nu lekker te slapen en te snurken, hij heeft veel indrukken te verwerken. Nog 4 lessen en dan zijn we alweer klaar.
Hij krijgt tijdens het trainen zijn lievelingssnoepjes......stukjes kaas. Daar doet hij alles voor en dat krijgt hij ook alleen met trainen. En dat werkt perfect, hij blijft zijn bek aflikken.
Ik merk nu deze week dat het angstige alweer wat afneemt, dat was kort en hevig, denk ik. Hij begint weer lekker uit te dagen en steekt daarbij altijd zijn rechterpootje op. T’is net een poes....
Hij springt nu weer zelf de auto in en uit, dus dat is allemaal weer dik in orde.
Volgens mij had ik het nog niet vertelt, maar vorige week stond ik boven de was op te hangen en zat Ayden in zijn bench toen hij ineens begon te blaffen. Dat was nog nooit eerder gebeurd en ik dacht...een inbreker! Het was geen inbreker, maar de glazenwasser die de ramen beneden aan het zemen was, haha. Hij heeft toch maar mooi zijn roedel beschermd, want ik kwam gelijk naar beneden. Dus wij zijn niet bang voor echte inbrekers, daar hebben we Ayden voor.
Ik geloof dat ik nu ook mijn mand maar inkruip. Tot de volgende update.
Groetjes Thirza

We moeten in de keuken blijven, want ze is met het eten bezig.
Misschien krijgen wij ook wat.

Ja....? Komt het eten er al aan?

Ik heb mijn kussen, sopdoek en kluifje en ik ga lekker bij het vrouwtje liggen.
Wat een leven, zucht.....

Wat is dat nou voor haar gezicht?

Ik heb toch een lekkerder plekje gevonden.

Ik ben zoooooo  moe........van die puppycursus.
 

Kevin en ik hebben toch wel echt het idee, dat Ayden in zijn ‘angstfase’ is aanbelandt. Vorige week wilde hij de auto niet meer in, hij reageert wat bangig naar andere honden als hij ze ziet aankomen. Hij gaat dan tegen mijn hielen achter me lopen. Ik heb al een paar keer gehad dat ik achterom keek, om Ayden te zoeken en ik hem niet zag lopen. Zo dicht liep hij achter me.
Ook als hij op straat mensen hoort praten verderop, dan zoekt hij gelijk steun, of hij spurt ‘geschrokken’ van je weg, waarbij ik moet uitkijken, dat ik niet over hem heenval.
Het zijn maar kleine dingetjes die ons nu opvallen, die er eerst niet waren en goed gingen. We lopen maar vrolijk door en het ijs is met andere honden ook wel snel gebroken.
Aan het begin van de week bleef hij ook weer erg in mijn buurt lopen op het veld en later in de week steeds meer losser en verder weg. Op dat veld, waar ik eigenlijk elke dag tussen de middag heen ga, liggen ook flinke plassen met riet. En daar liep Ayden gister ineens heerlijk doorheen te banjeren. Dat had hij nog niet eerder gedaan, dus er is nog steeds vooruitgang zullen we maar zeggen.
Verder doet Ayden het geweldig. We moeten de komende week oefenen met het ‘af’ liggen en dan over Ayden heen gaan staan. En dan moet hij blijven liggen......Thuis lukt dat wel, hij ervaart duidelijk dat Kevin en ik dominanter zijn dan hem en hij geeft zich gemakkelijk over. Maar op de cursus deed de instructrice dit en toen liet Ayden merken dat hij ook best wel dominant is, haha. Hij heeft ook tijdens de cursus zitten ‘praten’ en daar moest iedereen vreselijk om lachen. Zo van.....’waar komt dit nu ineens vandaan?’.....’Nou, leer jij je hond niet praten dan, wij wel’, haha. Maar het was wel een komisch gehoor inderdaad. En iedereen vond hem erg gegroeid in een week tijd. Misschien dat hij daarom zo lekker slaapt op het moment, hij heeft het druk met groeien. Er was zelfs iemand die nu voorzichtig vroeg, hoe groot hij eigenlijk zou worden, want ze dacht dat Ayden al uitgegroeid was, duhhh.
Zo hebben we elke week wel ergens plezier om, erg leuk. De komende week gaan we naar het treinstation met de puppies en gaan we op het perron oefenen en dan maar hopen dat er veel sneltreinen langskomen.
Ik heb er nog een foto bijgedaan van gistermiddag, lief hè? Hij heeft daar echt 5 minuten zo zitten kijken.

Gister heerlijk naar de Wassenaarseslag geweest, we vonden het allemaal geweldig. Ayden vond het ook spannend, maar hij wilde wel erg graag met alle honden spelen, die voorbij kwamen. Toen we terug liepen kwamen er paarden langs en toen konden we mooi het commando ‘wacht’ uitproberen en dat ging super! In de auto ging ook weer goed, nadat hij van de week had overgegeven. Voorin de auto wordt het nu wel echt krap voor hem, dus dat gaan we anders doen.

Op deze foto kan je goed zien groot Ayden al is.

Dat water is toch wel heel spannend, dat komt en gaat weer weg....

Ik moet er toch echt meer van weten....

Oeps, dat zag ik niet aankomen!

Dat was een leuk weekend voor Ayden en wij hebben net zo hard meegenoten. Vrijdagochtend is Ayden bij Hobbes wezen spelen ( daar komen nog foto’s van), een Cocker Spaniel. Na een half uur uitgedaagd te hebben, waren de rangen weer verdeeld. Daarna hebben ze zo leuk met elkaar gespeeld, erg leuk om naar te kijken. Zaterdag zijn we naar de verjaardag van onze nicht en neef geweest en zij hebben ook een hond. Een Boston Terrier, luisterend naar de naam Charlie. Ook daar ging het uitdagen en blaffen een half uur door en toen hebben we de mannen uit elkaar gehaald met een lekkere varkensoor. Er kwam ook steeds meer visite binnen, dus dan is dat blaffen iets minder aangenaam. We zouden ook er op uit gaan met z’n allen naar het strand of bos, maar Micha werd erg ziek. Dus zondag ging ook aan onze neus voorbij. S’avonds hadden we zelf het huis vol met visite en dat ging prima. We hebben verschillende deemoedsplasjes moeten opdweilen, want hij begroeten iedereen met veel enthousiasme. Daarna is hij met een varkensoor naar de bench vertrokken en heeft hij er lekker liggen slapen. Dus veel nieuwe, positieve ervaringen erbij. Wat ons trouwens erg opvalt (en dat vinden we helemaal niet erg) is dat we ontzettend veel op straat of op de puppycursus worden aangesproken over Ayden. Ze vinden hem erg mooi ‘getekend’ en een heeeeel lief koppie hebben. En dan komt er achteraan.......wat voor een ras is dat eigenlijk? Hoe ben je daaraan gekomen? We vertellen altijd vol trots het hele verhaal. En de hondenkenners staan je met open mond aan te kijken als je vertelt dat Ayden nog steeds een ‘eigen site’ heeft bij de fokker en dat we steeds contact met hen hebben en dat we weten wie Ayden z’n broertjes en zusjes zijn.
Bij de puppycursus ging het overigens al veel beter. Hij daagde al veel minder uit, ik hield dat ook korter, wist nu goed wat ik moest doen en dat had direkt effect. Later op het pupyterras is er niks van dat uitdagen over, dan gaat hij ergens zitten en nadenken of bij mij zitten. Maar de les was erg leuk. Slalommen tussen pionnetjes, hoepels die werden gegooid, ballen vlogen rond. De instructrice had van die trekrotjes meegenomen en liet ze tussendoor afgaan. Aan het eind moesten we om de beurt spelen met de honden en ze op een bepaald moment bij ons roepen en de riem weer omdoen. Heel interressant om te zien dat er verschillend door de honden op de baasjes gereageerd wordt, daar leer je ook weer van. Ayden mankeert niks aan zijn oren en luistert direkt als ik hem roep.
Zaterdag hebben we Ayden gewogen en hij is nu 12 kilo. Het is nu ook gelukt om zelf de auto in en uit te springen, dat is wel een voordeel als je zo groeit! Morgenavond weer naar de dierenarts voor de volgende inentingen, ben benieuwd hoe het zal gaan.
Groetjes van ons allemaal
 

Even een berichtje van Ayden. Hij is vandaag 11 weken, dus ik heb wat foto’s gemaakt.
Hij wordt nu zo groot, dat we het schot in de bench wel kunnen gaan schuiven. Je ziet hem bijna per dag groeien en vooral mensen die hem even een paar dagen niet zien, zien het verschil erg goed.
Het meeste werk ben vooral ik kwijt aan Ayden in combinatie met de kinderen. Verder gaat het erg goed allemaal. Ik heb deze week een rustweek, want vorige week waren er zoveel kinderen geweest dat ik afgedraaid was. Ik ben dan zo geconcentreerd bezig de kinderen goed met Ayden om te laten gaan en aan de andere kant dagen ze hem ook veel uit, zonder dat ze dat door hebben. Ik hoef met uitlaten eigenlijk maar 1 keer Micha mee te nemen in de buggy, de andere keren slaapt Micha en dan kan ik zonder hem een blokje doen. S’middags en s’avonds is Kevin er ook, dus kunnen we de taken delen. Verder gaat het in de bench ook zo goed, dat Ayden daar ook regelmatig te vinden is met het deurtje dicht. Dat geeft ook wat lucht als de kinderen er ook rondlopen of als ik naar boven moet. Al met al hebben we een goed ritme gevonden.
Vrijdag gaan we op bezoek bij een andere hond en ik wil, als het weer het toelaat, zaterdag even naar het hondenstrandje of het bos.
Groetjes Kevin en Thirza en de rest

Ha, de puppycursus van Ayden ging hetzelfde als bij Roelie. What’s in the family?
Ook Ayden ging in de kantine vanaf de zijlijn naar alle honden en puppy’s kijken. Erg spannend vond hij het. Hij begon mee te lopen naar buiten tot hij op de drempel kwam.....zitten met die hap en blijven zitten! Uiteindelijk werd ik geroepen door de instructrice dat ik hem op moest tillen en komen. Toen ging hij tussen mijn benen zitten en rondkijken. Was niet onaardig, kon ik goed luisteren wat de bedoeling was. Op het moment dat we oefeningen moesten gaan uitvoeren kwam Ayden los en dat is zo gebleven tot we naar huis gingen. En dan bedoel ik ook echt los, blaffen naar de buurvrouwen, grommen, springen, ‘hallo, ben ik in beeld’ acties. Hij luisterde naar niks meer, ik heb amper een oefening kunnen doen.
Daarna mochten de puppies naar het puppy terras, even chillen met z’n allen. Maar volgens mij was Ayden al te moe, hij was uitgerangeerd. Af en toe rondrennen, maar toch weer bij me komen zitten. Toen we ze allemaal aan moesten lijnen, kwam hij wel netjes naar me toe, toen ik hem riep. Ik dacht ook dat ik al een grote pup bij me had, maar vergeleken bij al die andere honden, was hij zooooo klein en ik vond hem zooooo zielig. Van mij mogen al die andere honden de volgende keer thuis blijven, dan gaat het vast beter.

Wat waren we moe!

Maandagochtend is Joris wezen spelen en voor het eerst lag de vloer bezaait met speelgoed. Ayden reageerde er goed op, hij pakte zijn eigen bootje om mee te spelen en ging er rustig bij liggen. Af en toe snuffelen aan de autootjes, want ja, die rijden zo leuk over de vloer als je er met je snuit tegenaan duwt. Sommige autootjes geven geluid en dat resulteert dan weer in een blafconcert. De colafles heb ik op aanraden van Nina en Crt uitgeprobeerd en dat was een groot succes. Die houden we er in.
De eerste speeltjes liggen inmiddels kapot in de prullenbak, maar wat onverwoestbaar is, is de sopsok, die altijd ergens zeiknat te vinden is.
Gister had Ayden echt een pechdag met die storm en regen, verschrikkelijk. Ik kan hem eigenlijk niet meer zo makkelijk optillen, dus eigenlijk wil ik dat hij meeloopt naar buiten. Maar dat kostte dus erg veel moeite. We hebben hem dus ook maar gewogen en meneer blijkt al 9,5 kilo te zijn! Bijna 2 kilo in een week......vandaar.
Ook ben ik gister naar de Groenrijk geweest en dat ging onwijs goed. Ik had een handdoek in het winkelwagentje gelegd, maar daar sprong hij uit. Het was weliswaar laag, maar ik schrok me wild, hij kwam ook niet zo soepel terecht. De rest van de route heeft hij netjes naast me gelopen, kon ik gelijk kijken of hij nog goed bewoog. Zo te zien is het met een sisser afgelopen. Slapen s’nachts gaat nu zonder piepen. Kevin zet de wekker elke nacht een kwartier verder en hij moet Ayden nog steeds wakker maken. Hij slaapt darna gelijk zelf weer in en s’ochtends wacht hij op zijn beurt. Vanavond voor het eerst de puppycursus, zeker na het verhaal van Roelie ben ik erg benieuwd hoe dat gaat......
Groetjes Thirza

Volgens mij heb je ook wel eens vertelt dat Bounty in het begin veel deemoedplasjes heeft gedaan. Dat doet Ayden dus ook bij iedereen die vreemd is of als ik een tijdje ben weg geweest. Of als hij s’ochtends uit de bench mag.
Vandaag heb ik Ayden een aantal keer in de bench gedaan met het deurtje dicht. Even naar boven, dan weer naar beneden, Micha naar bed brengen, rommelen in de woonkamer. Na een tijdje ging hij slapen, zonder piepen. S’middags naar school geweest en toen is hij ook gaan slapen. Morgen ga ik boodschappen zonder hem doen en als dat nog lukt daarna met Ayden naar de ‘Groenrijk’. Daar mag je met je hond shoppen en staat er bij de honden/katten afdeling een bak met koekjes klaar en water. Maar het is een goede optie om te oefenen in winkels met winkelwagentjes.
Ayden heeft niet zitten loeien zoals wolven doen, het was meer piepen af en toe.
Ik wilde vanmiddag voor de training van Dion nog gauw even een blokje om lopen. Maar dat was natuurlijk fout......Eerst kwamen we een hoek om en zat er een grote Mastino uit z’n dak te gaan. Terug kon ik niet meer, dat zou opvallen. Dus braaf blijven staan tot die mevrouw weg liep. Vervolgens wil Ayden eerst nakijken waar ‘Angel’ heen ging en dan komt er weer beweging in. Toen moest ik langs een speelrek, waar normaal met dit weer niemand zit, maar nu natuurlijk wel. Van die gillenden kinderen en weer kijken en zitten. Na de volgende hoek moest er gesnuffeld worden aan een Westie-achtig iets en weer nakijken.....Pfffff. Ook stop ik iedere keer als Ayden trekt aan de lijn en dat is vaak.....Het koste me een kwartier, maar wel een hoop barrieres overwonnen. Ik was de winnaar en Ayden had een hoop beloningen binnen.
Ik ga Ayden in de bench doen en naar bed.....
Groetjes Thirza

Hier gaat het met de dag beter. Vrijdagochtend ben ik weer zonder Ayden naar school gegaan en is Kevin boven gaan zitten om te kijken of Ayden zou gaan janken als iedereen weg was.
Dat heeft hij inderdaad 10 minuten gedaan en toen is hij lief gaan slapen. Bij terugkomst bleek hij in zijn bench te hebben geplast. Door een misverstand dacht ik dat hij geplast had voordat we weg gingen en dat was niet zo. Heel vervelend voor hem natuurlijk, juist omdat het allemaal zo goed ging. Omdat ik bang was dat het s’nachts ook niet goed meer zou gaan, is Kevin weer bij hem gaan slapen en sliep hij voor het eerst de hele nacht door! Hij gaat nog steeds zelf zijn bench in, dus ik denk dat hij er niks aan heeft over gehouden.
Gister zijn mijn schoonzus en nicht op kraambezoek geweest en het ijs was snel gebroken. Hij heeft zich prima met hen vermaakt en zij met hem. Hij ging zich zelfs helemaal uit z’n dak, rennen door het huis, springen in de lucht, lekker gek doen. Net alsof hij nu helemaal los is gekomen bij ons. S’avonds hebben we buiten ook nog lekker gerend en hij heeft een heel stuk gelopen, in plaats van alleen op het grasveldje voor. We waren helemaal verbaasd. Vannacht heeft Kevin de wekker weer gezet, dat bevalt wel goed, want hij slaapt daarna gelijk verder. We schuiven dat dan een kwartier per nacht door. Vanochtend gaf hij aan bij de voordeur dat hij er uit wilde en hij liep ( ook voor het eerst) zelf de deur uit! Hij had hele hoge nood.....
Dus het was een productief weekend voor ons en voor hem. De commando’s gaan ook echt super, hij pikt het allemaal snel op.
Zojuist is het alarm in huis af gegaan en dat kreeg ik dus niet uit. Dat maakt wel zo’n vreselijk geluid dat Ayden er bij ging zitten janken. Ik baalde als een stekker, maar het maakt meer herrie als vuurwerk, dus we kunnen het maar gehad hebben. We hebben de hoeveelheid eten ook weer opgeschroefd, want ik vond eigenlijk dat je zijn heupen wat kon zien. We zien hem bijna groeien, nog even en hij krijgt de baard in de keel en past hij niet meer op schoot......
Groetjes van ons allemaal maar weer

Wat is er toch veel te melden over zo’n kleine pup. Hij maakt meer mee dan ons.....
Vannacht ging weer prima, we slapen de laatste 2 nachten in ons eigen bed. Als hij s’nachts wakker wordt, ligt hij zachtjes te piepen, met tussenpozen, dus we kunnen subtiel naar beneden als hij net stil is. In slaap vallen gaat met hetzelfde gehuil, ook met tussenpozen, dat duurt niet zo lang.
Zijn nacht is om 6.15uur voorbij en dat vinden we eigenlijk niet zo’n strak plan. Dus vanmorgen hem laten zitten en hij stopte met piepen. Op het gemak opgestaan en gedoucht, daarna naar beneden en meneer lag braaf te wachten op zijn beurt. Even weer piepen bij binnenkomen, genegeerd en daarna naar buiten, perfect.
Die drukte bij school zag ik echt niet zo zitten, (een bekende nederlander is er niks bij) dus hebben we hem alleen gelaten in zijn bench met een lekker kluifje. Toen ik na ruim een half uur weer thuis kwam, lag hij lekker te slapen. Vanmiddag neem ik hem dan wel mee, maar het scheelt in elk geval wel.
Gisteravond theorie avond gehad en volgende week echt met de puppycursus beginnen. Ik heb er veel van opgestoken, dus we kunnen thuis weer aan de slag. Ayden zal de jongste pup van alle puppygroepen zijn, maar beslist niet de kleinste, haha. Hij gaat binnenkort Micha wel inhalen qua gewicht, denk ik.
We hebben nu echte poepzakjes bij de wijkpost opgehaald en we stimuleren Ayden om niet meer in de tuin te poepen. Hij geeft nu ook af en toe zijn plasjes bij de achterdeur aan, maar we gaan er dan voor uit. Dan moeten we hem wel dragen, want hij is er niet uit te krijgen. Die wind gooit wel een beetje roet in het eten......
Hij heeft nog wel even lekker gerend in de tuin, de aarde is gelijk mooi geharkt, hihi. Ik heb er een mooie aktie foto bijgedaan.
Hij sleept ook veel met zijn handdoek en met die rode kussentjes (zie foto). Hij is helemaal verliefd op die dingen. Hij neemt ze ook mee de bench in en dan gaat hij er met zijn bolletje lekker op liggen.
Tot de volgende keer maar weer.
Groetjes van ons allemaal

Ik moet zeggen dat het een super dag is geweest met Ayden. Hij komt veel op de kinderen af en is erg nieuwsgierig. Hij gaf ook tikken met z’n pootje tegen de speelgoedautootjes van de jongens. Het is echt een knul, haha.
Hij heeft de verdere keren buiten geplast, helemaal goed. En hij heeft een vriendinnetje (een husky) ontmoet. Tenminste....zij wilde graag spelen, maar Ayden had een wat veiligere plek opgezocht.  Zometeen maar eens gaan slapen...allemaal. Ayden ligt weer helemaal te schokken in z’n slaap.....
Groetjes Thirza

We hebben vanmorgen een heerlijk mannetje meegenomen naar huis. Hij heeft zijn al een enorm debuut achter de rug in de auto. Hij heeft 2 keer overgegeven, dus van zijn ontbijtje was niet veel meer over. Hij heeft dus haast niet geslapen, daar was hij al snel te misselijk voor. Van alle zenuwen heeft hij ook wat geplast, maar goed, vies was ik (Thirza) dus toch al. Na thuiskomst bleef hij zielig in de gang zitten en wilde daar ook slapen. (vloerverwarming....) Kevin heeft hem snel in de bench gelegd en daar is hij uitgeput in slaap gevallen. Hij heeft erg gedroomd van alle indrukken.
Daarna naar buiten, geen plas gedaan, dus na een klein rondje snel naar binnen. Toen was het tijd voor eten, dat hebben we in de bench gezet en dat was zo op. En ja.....toen moest er wel wat kwijt en daar waren we te laat mee. Nu ligt hij al anderhalf uur te slapen, kijken of we straks wel op tijd buiten komen. Hij gaat ook zelf zijn bench steeds in, dus dat gaat al gelijk erg goed. Ook om te slapen is hij er zelf ingegaan. Ben benieuwd hoe dat allemaal vanavond en vannacht gaat!
Onze vriezer ligt inmiddels ook helemaal vol, bedankt voor al het eten. Ayden heeft nu meer voorraad dan ons!
Nogmaals bedankt voor alles!
Groetjes Thirza, Demi en alle mannen, die nu erg in de meerderheid zijn.